zaterdag 31 mei 2014

Laatste optie voor de mislukte vogelfotograaf

Zoals altijd en overal 'past er op ieder potje wel een dekseltje'.  Zo ook wanneer je als vogelfotograaf totaal mislukt bent.

Er bestaat een vogeltje dat totaal niet in mensen geïnteresseerd is.
Het is niet bang, het bedelt niet -  het is gewoon totaal, volkomen niet geïnteresseerd in al die 'oh!' en 'wow!' roepende wezens die met lange, zwarte ogen over de grond wentelen of balanceren op de rand van het hoge klif terwijl ze niet kunnen vliegen. Af en toe wandelt er zo'n vogeltje wat nieuwsgierig op zo'n wezen af en kijkt met een blik van 'waar ben JIJ mee bezig??',  om zich vervolgens weer te wijden aan de eigen besognes.

Staffa

En dus reis ik af naar het eiland Mull en vandaar - tegen al mijn principes in - met een klein bootje vol toeristen richting Lunga.

Op Lunga zwermt het gezelschap uit. Bij gebrek aan een steiger klauter je over de rotsen aan wal en vervolgens volg je een kort, steil pad het klif op.

En dan?  ..............  dan roep ook ik "WOW!!'

De papegaaiduikers storen zich niet aan mensen


Een onbeschrijflijk tafereel.

Op het grasland boven op het klif scharrelen honderden papegaaiduikers. Ze zijn druk met het graven van lange gangen onder de grond om een nest in te bouwen. Die gang is, net als de wegen op het eiland Mull, een eenbaansweg, zodat er gewacht moet worden tot de tegenligger naar buiten komt.

Even wachten tot de weg vrij is


Jouw beurt..!
Papegaaiduikers overwinteren op volle zee en vormen al paartjes voordat ze aan land gaan om te nestelen. Dat weerhoudt ze echter niet om flink te 'snoezelen': ze wrijven daartoe in rap tempo de snavels langs elkaar.

'I love you!'
De overige papegaaiduikers generen zich niet om zich te mengen in een dergelijk romantisch samenzijn - of misschien nemen ze er wel aanstoot aan, wie zal het zeggen. Hoe dan ook, zodra er een paartje gaat 'zoenen', storten de omstanders zich op het verliefde stel. Dat gaat allemaal razendsnel. Efficiënt zou je haast zeggen.

Gapen...
Af en toe moet je als papegaaiduikerman ook wat machodingen doen. Je zit toch maar te wachten totdat het jouw beurt is om werkzaamheden aan het nest te verrichten.
Hangmannen...
Ze openen de bek ('gapen') en ademen diep in, zodat de borst opzwelt en ze imposanter lijken dan ze zijn. Ook zetten ze de vleugels uit, alle beetjes helpen. En dan dagen ze uit.
Komt het tot een gevecht, dan kan het er verhit aan toegaan en kan het gebeuren dat de vechtersbazen al rollebollend samen over de rand van het klif vallen.
Het werkelijk grandioze aan deze strijd is dat de vechtpartij veel toeschouwers onder de 'puffins' (de Engelse benaming is wel zo leuk, vind ik) trekt. Als een bokswedstrijd in de mensenwereld!

:"Jippie! Er gaat gevochten worden .... !"


Wat een fantastische vogels!



Omdat de vogels heel dicht te benaderen zijn, concentreert de ware vogelfotograaf zich op vliegende puffin. De ultieme uidaging, begrijp ik! Want ze zijn snel!

'Doei! tot zo ..!'




Als ik in het gras zit, duikt er naast mijn voeten ineens een puffin op uit een bijna onzichtbaar holletje.  Zo gaat dat hier!



Afijn, iedere fotograaf zal begrijpen dat 2 uurtjes op het eiland niets is. De tijd vliegt voorbij. Zeker als ik me ook nog een tijdje bezig houd met een Kuifaalscholver die op nog hoger gelegen kliffen een nest bouwt. Volledig kansloos natuurlijk qua foto: een zwarte vogel, wit uitgeslagen rotsen en een felle middagzon. Maar het is wel een geweldig gezicht, de vogel in gevecht met zijn grote, onhandige takken.

Klungelen met veel te grote takken







Kuifaalscholver
Helaas, de tijd is om! Ik zou hier de hele dag kunnen blijven liggen in het gras (pas op dat je niet op een nest gaat liggen!) en kijken naar de in-de-mens-niet-geïnteresseerde papegaaiduikertjes!

En dan te bedenken dat de puffins in de noordelijker streken als een delicatesse worden beschouwd, geroosterd op een vuurtje......




De excursie naar Lunga houdt geen rekening met zacht licht en gouden uurtjes.  De boot vertrekt om 11.00 uur in de morgen en doet eerst het eiland Stafffa aan, zodat je op het voor fotograferen ongewenste tijdstip van half drie in de middag op Lunga arriveert. Maar of je een prachtige dag met een bijna strak blauwe lucht dan als nadeel moet ervaren... ?!

Hier vergeet je zelfs even de 557 mossoorten die op Mull te vinden zijn!