vrijdag 20 september 2013

Zomer voorbij

Als het Slangenkruid gaat bloeien, weet je dat de zomer ten einde loopt .....


Zo sta je nog bij de net uit het ei gekropen lepelaars, voordat je het weet lig je al weer in het gras voor de start van het paddenstoelenseizoen.

Het bloggen is er flink bij ingeschoten. Veel zwerftochten, in een poging om een aantal  lopende projecten min of meer af te ronden, zorgden ervoor dat de zomer voorbij vloog en de map 'nog te verwerken foto's'  uitpuilt.

Gestreepte witbol op een vroege morgen begin juli


Na de Wilde orchideeën, de bloeiende grassen, het Paardenbloem- en overige gele composietenproject, het Schermbloemenproject en het Ereprijzen-project (deels al wel te vinden op mijn website www.yavannah.nl) was daar ineens deze Boomwrat:

Gewone boomwrat


En dat bracht de Slijmzwammen weer in beeld.

En de paddenstoelen.

Het is begin september en nog tropisch warm en al wekenlang is er hier in westen nauwelijks een druppel regen gevallen. Toch zijn er al dappere paddestoelen te vinden die gewoon hun ding doen, lak aan het weer.

Eekhoorntjesbrood


Als ik dan op Elswout ook nog deze kabouterdroomvilla tegenkom, ben ik weer helemaal om wat betreft de paddestoelen.

Eigenlijk had ik besloten de paddestoelen maar te laten voor wat ze zijn.
Paddestoelen zijn namelijk een heel gedoe: je moet ruiken en proeven, hoedjes proberen los te trekken, steeltjes bekijken, lamellen bekijken, aanhechting bekijken, worteltjes bekijken en dan ook nog de omringende bomen determineren, een sporee maken en dan moet alles ook nog acceptabel op de foto, zonder een detail te missen (maar om de een of andere onbestemde reden mis je altijd nèt dat ene voor de betreffende paddestoel zo essentiële detail), en dan moet alles eigenlijk nog onder de microscoop. En als je dan geluk hebt kun je er een naam op plakken.

Ik kan wel eens jaloers zijn op mensen die niet alles willen weten, die gewoon denken 'oh, mooie paddestoel!', een foto maken en in de familiekring en op de fora trots de paddestoel als "Mooie paddestoel" presenteren.
Het zou zo simpel kunnen zijn!

Al dat geproef van die paddestoelen levert overigens een heel irritant paddestoelenkenmerk op: het missende hoekje.

Dat zie je dus meestal pas thuis op het scherm, anders had je er nog een nonchalant blaadje overheen kunnen leggen. Kijk dan hoe zonde:

Is het geen 'snoepie' van (denk ik) een champignonnetje.... totdat je oog valt op dat scherp uitgesneden hoekje .....  #$@#%#%# !!!

Kan je natuurlijk zelf een stuk van de foto snijden, maar dan mis je toch de mooie symmetrie van de witte lamellen van bijvoorbeeld de Russula.

De mooie, symmetrische lamellen van een Russula


Al is de brute wijze waarop ik dit paddestoeltje per ongeluk ontwortelde ook niet echt te verdedigen.

O ja, spiegeltje meenemen....... !!

En ja hoor .....

weer dat hoekje!!
Ik moet daar echt aan proberen te denken!

Gelukkig zijn er ook paddestoelen die min of meer met rust worden gelaten:

de koraalzwammen van Elswout die toch niemand op naam kan brengen ...

Koraalzwam
de (Langsteel)franjehoedjes, die je als soort al herkent aan de kleur, de vorm van het hoedje en de door donkere sporen gekleurde lamellen. Bovendien zijn ze erg vergankelijk en volgens mij nodigen ze door de inktachtige kleur ook niet echt uit tot proeven.
Met welke franjehoed je precies te maken hebt is dan weer werk voor de microscoop:

Langsteelfranjehoedjes

Een onhandige groeiplek wil ook nog wel eens helpen de zwammen gaaf te houden.
Deze felgeel-oranje Zwavelzwam heeft zich verschanst op een dode stam op een plek waar iedereen nog in de auto zit. Je moet dan dus teruglopen en dat doen de meeste mensen niet als ze gaan wandelen .....

Zwavelzwam



Of verscholen tussen het verteerde hout, dicht bij de grond.

een Matkopje



En tot slot van dit eerste herfstachtige blog een paddestoeltje dat ik al heel lang eens wilde vinden en waar ik dus helemaal blij van werd toen ik ze zo maar ineens ontwaarde op een takje tussen de bladeren: het gele nestzwammetje.

Geel nestzwammetje
De sporen zitten in een eivormig pakketje dat in een bekertje vastzit met myceliumdraadjes. Het bekertje is aanvankelijk afgesloten met een geel dekseltje. Bij rijpheid van de sporen opent het dekseltje en spatten de sporeneitjes aangetikt door regendruppels weg. En dat hele proces in één foto verenigd .....