zondag 7 april 2013

It takes two to tango ...

En dan moet ik er toch maar aan geloven: de planten willen nog niet erg, de mossen zijn verschrompeld, alleen de vogels storen zich weinig aan het koude weer en doen gewoon wat ze geacht worden te doen in deze tijd van het jaar.



En dus wandel ik door het bos, zonder macro, maar met telelens.
Het is er kaal, op wat vroege stinzenplanten na. En stil. Behalve heel hoog, in het topje van de bomen. Daar overstemmen de reigers met hun luide kreten zelfs de laag overvliegende Boeings.

Dat is lastig fotograferen: hoog in de bomen, tussen de takken, afgetekend tegen de al dan niet zonnige lucht. De foto's zullen dan ook geen plekje op Birdpix verwerven, maar het verhaal is te leuk om niet te vertellen.


Ik google wat op Blauwe reigers, maar de balts van de Blauwe reiger lijkt niet populair bij de vogelfotografen; ........ misschien wel vanwege die hoge bomen en hoeveelheid takken en fel contrasterende luchten.

Baltsende reigers
Het veroveren van een nest gaat volgens het principe van 'wie het eerst komt, wie het eerst maalt'. Zodoende arriveren de eerste mannen al half februari om de mooiste nesten in te pikken. Dit nest verdedigen ze op uiterst agressieve wijze.



Om de concurrenten te imponeren en de dames te lokken maakt de reiger strekbewegingen met de hals, waarbij de sierveren onderaan de hals en op de rug opgezet worden en als een krans om het lichaam komen te staan. Als een indringer te dichtbij komt, zet hij de kopveren uit en strekt de snavel in de richting van de nieuwkomer. Dit is meestal afdoende om deze weg te jagen.

Nou zijn reigers solitaire dieren die geen soortgenoten in hun nabijheid dulden, niet aan de waterkant en niet op het nest.
En daar hebben de reigers dus een probleem. Immers, it takes two to tango!

Komt nog bij dat de vrouwelijke reigers zich niet hullen in verleidelijke verenkleden, of geurige parfums dragen of überhaupt iets aan het lijf hebben waardoor zo'n man denkt 'Hé een vrouwtje! '.

Weinig romantiek daar boven in de bomen. Want in plaats van verliefd waterplantjes aan te bieden, verleidelijke dansen uit te voeren of prachtige liederen te zingen, jaagt de reigerman alles en iedereen weg van zijn nest.




Zit je dan als vrouw met kinderwens .....

Ze kan maar één ding doen: subtiel in de buurt van het nest blijven rondhangen; weggejaagd worden en gewoon doen alsof je neus bloedt en terugkeren. Net zolang totdat er bij die man een lampje gaat branden en hij denkt: 'die laat zich niet verjagen, misschien is het wel een vrouwtje?!'


En zie, dan zwelt toch de muziek aan en is er een vleugje ware romantiek. Hij strekt de nek, kijkt haar diep in de ogen en beroerd heel voorzichtig, heel even haar veren. Dan draait hij zich om en maakt een soort van ritueel vis-vanggebaar: hij buigt over de rand van het nest, opent de snavel en klapt die luid weer dicht. Alsof hij wil zeggen: 'ik zal mijn leven lang visjes voor je vangen'. (Niets is minder waar!)



Dan, hoe attent, gaat hij met gestrekte hals (dit detail misschien wel uit trots om de rest van de kolonie te laten zien dat hij het voor elkaar heeft?) een rondje vliegen boven de reigerkolonie, zodat zij de kans krijgt voorzichtig de toekomstige kraamkamer te betreden.






Maar alles is nog lang niet koek en ei tussen die twee. Hij kan zijn vrijheid maar moeilijk opgeven! Of zij vindt het bij nader inzien toch maar een griezel. Hoe dan ook, daar komt hij terug van zijn trotse rondje boven de kolonie, zij schrikt zich te pletter en neemt dan toch hals-over-kop weer de benen.



 Hij strijkt neer op het nest, strekt de hals en zet de veren uit: dit is MIJN nest!



En alles begint van voren af aan. Maar aangezien de Blauwe reiger nog altijd niet is uitgestorven, zal het uiteindelijk wel goed komen, maar dan zijn de kale toppen van de bomen allang weer getooid met een dicht bladerdek en hoor je alleen de rauwe kreten en vind je hun rotzooi, die ze schaamteloos uit het nest kieperen, tussen de orchideeën die daar straks hopelijk weer zullen bloeien. De Tokkies van de vogelwereld!

Bron: http://www.ivn.nl

10 opmerkingen :

  1. Hallo Albertine,
    Je hebt het kleurrijk verteld en ik zat ademloos te lezen en te hopen dat die reigers toch leuker waren dan ik dacht... Prachtige serie, een waar beeldverhaal (doet me denken aan die foto's met ballonnetjes erbij). Ik stond ooit argeloos onder een reigersnest iets kleins te fotograferen. Nou, dat doe je ook maar één keer. Ik kreeg heel wat over me heen, letterlijk!
    Vandaag was het hier maar liefst 11 graden en het gaat regenen deze week. Ik heb goede hoop dat er volgend week iets bloeit. Een kwakende kikker heb ik al gezien.
    Groet! Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb me kostelijk geamuseerd, Albertine, zowel met je prachtige foto's als met je boeiende verhaal. Het is haast alsof je zelf reiger bent geweest in een vroeger leven. Ik heb eigenlijk nooit zo op het baltskleed van een reiger gelet. Van die veren enz. wist ik niet. Leuk, weer wat geleerd. Groetjes, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Schitterend verhaal dat ik met een brede gijns heb zitten lezen! Ondoenlijk om hiervan topfoto's te maken, maar de resultaten mogen er toch best zijn hoor, gewoon mooie 'takkenfoto's' ;-)
    groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Albertine,
    wat een mooie serie heel apart die reigers in het nest sie je niet veel.
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hai Albertine,

    Dit verhaal kan zo de opening worden van je fotobundel.
    Wat heb je dat heerlijk opgeschreven en mooi geillustreerd.
    Toch echt wel mooie foto's, want dit is ongelofelijk lastig om goed te fotograferen.
    Volgende keer weer vogeltjes of toch maar weer plat op de buik?

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hallo Albertine
    Mooie serie van de reiger zo op het nest in de bomen. Het zijn echt slepers wat takken betreft, leuk je verhaal erbij.\Groeten Bets

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine,

    Leuk geschreven blog met mooie foto's over het gedrag.
    Toch weer wat kunnen leren...

    groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een vermakelijk reigerverhaal Albertine en ondanks het feit
    dat je niet tevreden bent over je foto's vind ik dat je toch een
    knappe serie hebt gemaakt van deze schreeuwlelijkers.
    Ik hoop voor je dat je gauw weer lekker op de grond kunt liggen met de
    macrolens, maar erg leuk om zo'n vogelblog van jouw hand te zien.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Albertine, ik heb echt genoten van je verhaal. Ik zie deze trotse vogel alleen laag overscherend hier voorbijkomen vanuit onze vijver of die van de buren... Maar zo'n mooie observatie van de amoureuze rituelen: schitterend!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Albertine, ik heb even wat gemist en ik zie hier een verrassende blog. Vogels! Da's wat anders dan mosjes en kleine plantjes, maar ook heel leuk. De reigers op de nesten, ik heb ze ook wel eens zo gefotografeerd hier in de buurt, maar dit jaar waren er bijna geen nesten bezet. vooral de tweede en derde foto vind ik heel mooi.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen