vrijdag 4 januari 2013

Stuivende duinen - nieuwe natuur

Dit is nou het gebied waar vorig voorjaar nog een boswachter vermanend liep te zwaaien met bonnenboekjes van 60 euro. Deze natuur zou niet bestand zijn tegen zoektochten naar voorjaarsplantjes. "Wij hebben niet voor niets wandelpaden gemarkeerd."

Niets zo erg als gemarkeerde wandelpaden waar ze dan op gepaste afstanden een educatief 'tuintje' aangelegd hebben, zodat je de illusie hebt van geweldige vondsten.

De tot voor kort nog zo fanatiek verdedigde natuur is deels ontdaan van alles wat maar op een plantje lijkt.  Rupsbanden trekken diepe sporen. Iets verderop staan een bouwkeet en graafmachine. Hoe zo 'u kunt hier echt niet zo maar gaan lopen?'.



Van de werkzaamheden van november naar de stormachtige oudejaarsdag 2012.



Begin vorig jaar werd een start gemaakt met het project Stuivende zeeduinen.
Dit is het resultaat bij voorheen strandafslag de Kattendel. Een brede windsleuf in de zeereep waar het weer volop stuift en waait. Camera beter in de tas laten, hoewel het zand ook daar elke kier weet te vinden.


Door vergrassing en andere begroeiing zijn de duinen vast komen te liggen. En duinen behoren te 'lopen'. Door nu de zandbinders (wortels van planten, struiken en boompjes)  te verwijderen en sleuven te maken in de zeereep kan de wind weer vrij spel krijgen en de duinen aanzetten tot stuiven en 'wandelen'.

Dit wandelen van de duinen ontstaat doordat de wind het zand over de duintoppen jaagt, waar het in de luwte op de uit de wind liggende zijde neerdaalt. Zo wordt het duin korreltje voor korreltje verplaatst.



Opnieuw de blanke top der duinen. Vandaag nog weinig 'schitterend in de zonnegloed'.
De striemende zandstorm nodigt niet uit om met filters en statief aan de slag te gaan.

Het afgegraven zand wordt gebruikt om het strand bij Zandvoort te verbreden en bij de aanleg van de Zandpoort die straks de Kennemerduinen zal verbinden met de Waterleidingduinen.

De windsleuven liggen overigens nog een flink stuk boven zeeniveau, bovendien zijn de duinen in dit gebied erg breed, dus is er geen gevaar voor overstroming van het binnenland (heeft men uitgerekend; 't is te hopen dat ze geen rekenfout gemaakt hebben!). Onderstaand een door de zee gecreëerde sleuf....


En waartoe dit alles?

Nieuwe, oude natuur. Duinviooltjes, slangenkruid, kleine parelmoervlindertjes, zandhagedissen, bontbekplevieren en natuurlijk al die mooie duinpaddenstoeltjes uit het  vorige blog. Een spannend nieuw gebied vol nieuw leven.

Het is leuk om zo'n project te volgen. En zeker op een stormachtige dag is het fantastisch om de natuurkrachten aan het werk te zien. Het zand te zien stuiven, de wind te voelen. Het duin zoals het hoort te zijn. Natuur om te beleven, niet om te fotograferen (vanwege al die 'wandelende' zandkorreltjes).

Eerder waren er al soortgelijke projecten zoals hier bij de Bruid van Haarlem, direct achter het parkeerterrein Parnassia.

 De vlakte staat nu deels onder water. Rechts zie je het paaltje van het gemarkeerde wandelpad. Links in het midden een klein felgroen bordje. Ja, verboden toegang. En dat maakt al die natuurprojecten zo elitair. Slechts voor biologen en ecologen, verboden voor de gewone wandelaar. "Wie bepaalt of een mens ergens mag zijn of niet?" vroeg burgemeester van der Laan zich in een andere context af. Wie heeft het recht mij mijn duinen af te nemen?

Langs het pad door de Bruid vind je altijd wel iets bijzonders: duinvezelkoppen tussen de kruipwilg, strandduizendguldenkruid, zomerbitterling. Spontaan of een 'tuintje'? Ik heb zo mijn twijfels.


Van al het water dat er nu staat, blijft in de zomer een kleine poel over. 's Morgens komt de vos er drinken en afgelopen voorjaar dwaalde er een eenzame kievit rond. Een prachtig stukje natuur dat ik in de loop der jaren heb zien veranderen met steeds weer nieuwe bewoners en nieuwe vormen. En dan kijk je uit over het grote verboden stuk en vraag je je af wat er allemaal te vinden zou zijn. Sporen van fietsbanden die langs het groene bordje naar de Bruid lopen. Mountainbikers hebben zo hun eigen opvattingen over natuur.

Ik vrees dat het straks ook zo zal zijn in de nieuwe Kennemerduinen. Terugkeer van de bijzondere duinflora en -fauna, maar alleen voor een kleine groep van bevoorrechten. En misschien dat wij, wandelaars, al dat moois uiteindelijk naar voorbeeld van de Oostvaardersplassen mogen bewonderen vanuit de bioscoopstoel. Of via een dure excursie onder leiding van een alwetende boswachter. Zodat je niet zelf hoeft te zoeken naar de zeldzaamheden.

Maar ja, alles heeft twee kanten natuurlijk.

Zie hier onze vrije AWD.



Ook hier is druk gegraven. De poeltjes liggen er weer kraakhelder bij. Afgelopen najaar was het nog een bijna ondoordringbaar stukje AWD. Drassig. En je kon er veenmossen vinden. En je moest heel veel duindoorns trotseren om de prachtige, verweerde en met mossen begroeide bomen te vinden. En er kwam bijna niemand.....

Nu staat er opvallend geplaatst en knalgeel een bord dat luidkeels de verwachte komst van de Gevlekte witsnuitlibel aankondigt. Tevens het einde van dit stiltegebied. Mede gesponsord door de EU en die willen dat altijd graag heel erg kenbaar maken. Opdat wij onze EU-zegeningen tellen.

De gevlekte witsnuitlibel, in gedachten zie ik de hordes vossenfotografen al langs 'mijn' poeltje liggen.......

Tsja..... een beetje hypocriet wel, maar toch.. een bordje 'verboden toegang', voor iedereen behalve voor mij?

Er wordt nog tot maart 2013 gewerkt aan de Stuivende duinen. Meer lezen kun je HIER .

Lezen over de poeltjes in de AWD kun je HIER.

Maar nu is de tijd van de kapselende mossen, een feest dat ik bewaar voor een volgend blog. 

8 opmerkingen :

  1. Hoi Albertine,
    Wat een cliffhanger! Ik zie uit naar je mossen.
    En hoop dat je poeltje niet platgelopen wordt. Soms moet je er vroeg bij zijn om nog even het gevoel te krijgen dat de wereld van jou is en te kunnen luisteren naar de stilte.
    Hartelijke groet, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kom bijna nooit in de duinen. Daarom des te interessanter om je verhaal te lezen met de foto's erbij. Ik kan me, als ik dit zo lees, voorstellen dat je je ergert aan die hypocrisie, Albertine. Het ergste is dat je vaak zo machteloos staat tegenover de alwetendheid van de beslissende partij. Ben benieuwd naar je volgende blog. Groetjes, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Albertine
    Wel een mooi gebied en de beschrijving erbij maakt het nog interessanter.
    Groeten bets

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat geniet ik weer van je mooie foto's. Uit je betoog blijkt onderdrukte boosheid. Ik kan met je meevoelen. Zogenaamde "nieuwe natuur" waarvoor het een en ander moet wijken. Hier is ook zo'n gebied (Aeckingerzand) waar stuifzand wordt gestimuleerd. Bos moest wijken, de resten doen triest aan. Tja, het wordt vast wel wat. Hier gelukkig geen verboden toegang.
    Maar die toegangsbeperking geeft terecht ook gemengde gevoelens. En, Albertine, van de opmerkingen van burgemeester van der Laan werd ik blij. Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Albertine.
    Ik ben al een tijd niet in de Kennemerduinen geweest, dus ik wist niet van deze werkzaamheden. Gossie, ik kan me voorstellen dat je boos werd, jij mocht daar niet voorzichtig rondscharrelen, en nu de buldozers!
    Het zal ongetwijfeld een mooi en dynamisch duingebied gaan worden, maar ja, als je er dan weer niet in mag, is het voor de natuur wel goed, maar heb jij pech, en moet je het toch met de tuintjes langs de paden blijven doen.
    Maar 'tuintjes'? ik kan me voorstellen dat dieren dezelfde paadjes gebruiken en dat zo de zaadjes daar terechtkomen. 'Tuintjes' geloof ik niet in.
    Blijf ondanks belemmeringen en bordjes verboden toegang toch vooral wel van het duin genieten Albertine!
    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja natuurbeleid is af en toe onnavolgbaar...
    Desalniettemin heb jij er een boeiend blog van gemaakt met
    je beschouwingen en overwegingen.
    Hier in Drenthe zijn veel gebieden gelukkig volop toegankelijk
    en veel kleine gebiedjes waar je zonder een mens tegen te komen
    kunt rondstruinen.
    Ik ben heel benieuwd naar je blog van de mosjes, want volgens mij
    ben je daar al volop voor op pad geweest...
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine..
    "een beetje hypocriet wel, maar toch.. een bordje 'verboden toegang', voor iedereen behalve voor mij" Ja..en mag ik ook?
    Wat dat betreft ..dubbel inderdaad ..
    Gelukkig hebben we de AWD ..waar struinen nog mogelijk is..
    Albertine ...ik wens je een heel mooi 2013 ..
    waar we weer veel van je mogen leren qua flora
    Groetjes Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hai Albertine,

    Haha, trek je gewoon niets aan van al die bordjes. Doe ik ook niet!
    Juist door overal doorheen te crossen, zorg je voor de verspreiding van allerlei soorten. Ik heb het niet zo op al die natuurclubjes, die denken dat ze alwetend zijn.
    Ik hoop dat de aanwezige soorten in de poeltjes nu niet verdwenen zijn.
    Dat zou zonde zijn.
    Ik verwacht nog veel moois van je dit jaar.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen