zondag 4 november 2012

Beetje filosoferen en zoeken in het bos

Vakantie schopt de blogroutine aardig in de war. Vlak voor de vakantie doken de eerste paddenstoelen op.  Vorig jaar had ik me fanatiek op de paddenstoelenstudie gestort, maar de meeste kennis is helaas al weer weggeëbd en eigenlijk had ik weinig puf om weer van voren af aan te beginnen met al dat moeizame gezoek naar bijpassende namen.


In Frankrijk vind je alleen paddenstoelen op de markt, niet in het bos. Prachtige, supergrote boleten. Het zou geweldig zijn als je die in het bos zou tegenkomen, maar dan moet je minimaal heel erg vroeg opstaan, want Fransen lijken alles wat eetbaar is weg te plukken. Slechts één vrij klein, aangevreten exemplaar weet ik te spotten in dat hele grote oerbos!


Wonderlijk toch, dat grote, verenigde Europa..... want niet alleen qua houding tegenover de paddenstoel verschillen wij van de andere volken, ook qua houding tegenover dieren.

Terwijl hier een compleet circus van fotografen (vorige week zondagmorgen waagde zelfs een camper zich tussen het bijna in file rijdende verkeer op het smalle pad van het Pannenland) zich vergaapt aan de bronstige herten, staan daar in het oerbos comfortabele jachthutten, zodat je als jager relaxt gezeten op je 'troon' kunt wachten of er iets voor de loop verschijnt. Op zich natuurlijk ook wel handig voor de fotograaf, zo'n jachtzetel!
Op de markt staat behalve een paddenstoelenkraam dan ook een grote kraam vol jagerskleding en jagersspullen. Zou hier direct een actiegroep voor liggen!



Toch voel je je vreemd en kun je je een beetje in het dier verplaatsen als je daar rondloopt: constant op je hoede, met een vaag gevoel van angst. "U kunt beter zo'n geel, fluorescerend hesje aantrekken als u in het bos wandelt", zegt de vrouw van de toeristeninformatie bemoedigend.

In de verte hoor ik een dier. Een everzwijn, denk ik optimistisch en heldhaftig. Dat zou wel cool zijn, een everzwijn in een oud Gallisch bos. En terwijl ik loop te bedenken dat op het moment van confrontatie de macrolens op de camera toch wel de misser van het jaar zou zijn, hoor ik een schot in diezelfde verte. Tot zover het everzwijn.

Bovenstaand bos is overigens niet dat oerbos, maar het statige landgoed Groenendaal. Een paddenstoelenparadijsje.

Die landgoederen brengen weer andere gevoelens met zich mee.

Kleine bloedsteelmycena's, te herkennen aan het rode sap dat uit de gekneusde steel komt

Groenendaal, en ook Elswout, zijn vooral keurige landgoederen, met bijpassend keurig publiek. Keurig gekleed, zo uit een modeblaadje weggelopen. "Genieten van de herfst!", dat soort titels. Dure camera's, dure statieven, dure mensen.
En ik voel me een beetje een landloper, met mijn bemodderde, kletsnatte broekspijpen, mijn oude, versleten jack, de allang niet meer waterdichte stappers.
Maar wellicht straal ik met mijn verlopen look wel een soort deskundigheid uit: zo'n geitenwollensok met een oneindige kennis van wat leeft in de natuur. De minutieuze zoektocht langs de bast van een enorme lindenboom naar het uiterst zeldzame Kleverig lindenbekertje, een piepklein paddenstoeltje dat ergens op de stam zou moeten groeien, versterkt ongetwijfeld die indruk.  "Praat u tegen de bomen, mevrouw?" (Het is herfstvakantie). Het bekertje heb ik helaas niet gevonden, wel hele schattige bloedsteelmycena's (niet op die lindenboom, maar op de ernaast staande beuk).

Qua hordes fotografen doen de landgoederen overigens niet veel onder voor het Lek. Zou er een paddenstoel zijn die niet minimaal 10 keer gefotografeerd is, voordat hij sterft?

Amanieten blijven leuk, ook al hebben ze geen rood hoedje. Dit is denk ik de Gele knolamaniet, ook al is hij wit. Zo gaat dat in de paddenstoelenwereld. Weinig logica.



Een heel herfstige paddenstoel is de beukenridderzwam. Met de kleur van kastanjes. Waar een streepje zonlicht op de paddenstoel valt droogt de hoed uit en zo lijkt de paddenstoel nog meer op een kastanje.

Ook heel herfstig is de (beuken)melkzwam. Dat 'beuken' tussen haakjes, want dat denk ik alleen maar, vanwege de oude beuken in het bos, maar eigenlijk is dat geen criterium. Melkzwammen herken je als soort vrij simpel door een paar lamellen te kneuzen. Er komt dan wit sap tevoorschijn. Verkleurt het sap snel naar geel of bruin, dan kun je op basis daarvan een naam aan de paddenstoel verbinden. Zo niet, dan moet je gaan ruiken. En proeven.



Tegenwoordig lig ik dus niet alleen op de buik in de modder voor een foto, maar ook nog eens met de neus op de grond teneinde de paddenstoel te besnuffelen. Helaas voor mij ruiken ze allemaal naar ...... schimmel. Moet je kennelijk eerst een cursus Meester-parfumeur voor volgen.

En proeven? Af en toe breek ik manmoedig een stukje af met de bedoeling het voorzichtig te proeven. Maar achter in mijn hoofd klinkt dan de waarschuwende stem van mijn vader: "eet nóóit van de paddenstoelen, kind!". "Nee, pap", en dan gooi ik het stukje toch maar weer weg en zal nooit weten hoe de paddenstoel heet.




Dodemansvingers.
Zwart als het rottend hout en de modder eromheen steken ze graaiend omhoog naar de argeloze fotograaf die de erboven staande Glimmerinktzwammetjes probeert te vereeuwigen. Super zwart tegen een diepzwarte achtergrond waren ze. Flitsen bederft toch wel de sfeer, achteraf bezien.

glimmerinktzwammetjes
En onderstaande foto? Doet het ergens aan denken? Heel in de verte? ................... :(

In gedachten zie ik ineens het beeldschone juwelendoosje van Loes met de tere, porseleinen pareltjes............

Een kist met zwavelkoppen .... verschil moet er zijn!  

Maar ach, uiteindelijk is dit wat overblijft van al die pracht!

vergaan porseleinzwammetje

18 opmerkingen :

  1. Ik heb genoten van je verhaal (heel leuk geschreven) en je foto's. Foto 9 vind ik toch wel iets heel aparts hebben. Meestal vind ik flits ook niet mooi, maar hier vind ik dat niet storend. Ik heb alleen geen vergelijk met de sfeer zoals jij die hebt ervaren. Mooi blog. Groetjes, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ontzettend leuk hoe je alles beschrijft. De foto's van de paddenstoelen zijn erg mooi en ook de herfstfoto van het Groenendaalse bos is mooi. Ik ben daar vroeger vaak geweest en nu ik dit zie neem ik me voor gauw weer eens te gaan. Prachtige serie.
    Gr. Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  3. geweldige serie van die padoo's
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vergeet gewoon naar je foto's te kijken, je verhaal is weer zo lekker geschreven! Heerlijk als je zo'n rijke fantasie hebt, en het ook nog eens zo goed kan verwoorden.
    Statig Elswout met deftige bezoekers... dan ben je mij daar nog nooit tegen gekomen! tegen de tijd dat ik Elswout weer verlaat durf ik niemand meer onder ogen te komen :-(
    Maar nu begrijp ik alle aangegeten paddestoelen : Albertine was here ;-)
    Leuk om te zien hoe je je toch weer op de paddo's hebt gestort en het liefst nog steeds alles onder de juiste naam in beeld zet.
    De melkzwammen zijn zo mooi warm van kleur, de dodemansvingers lekker sinister, en het juwelendoosje, ja goed gezien! alleen rollen de juwelen eruit, je zou de foto moeten kantelen, dan heb jij ook een echt juwelenkistje.
    De piepkleine zwammetjes in de boom zijn snoepies, met die andere kleintjes is het toch niks geworden? En ik wacht ook nog op je koraalzwammen...
    Het was me weer een genoegen.
    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hai Albertine,

    Om in Frankrijk een wild dier voor je lens te krijgen kost echt een hoop moeite. Ik heb het verschillende malen geprobeerd, maar de dieren zijn daar zo schuw (anders worden ze omver geknald), dat het onbegonnen werk is.
    Foto nummer 4 is wel heel mooi zeg. Al een staande uitsnede geprobeerd, om de compositie te versterken?
    Leuk dat je de foto van Loes hebt geprobeerd te kopieeren.
    Als je hem een kwart draait, lijkt hij er heel erg op.

    Lekker verhaal weer bij de prachtige foto's.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb de foto bewust niet staand uitgesneden, hierbij zou de tegenstelling tussen de imposante omvang van de boom en de minuscule paddenstoeltjes wegvallen en juist die wilde ik in de foto benadrukken
      Albertine

      Verwijderen
  6. Leuk geschreven Albertine, leest heerlijk weg. In Nederland is het ten strengste verboden om maar naar een paddenstoel te wijzen, in het buitenland worden de bossen leeggeroofd. Hoewel er zijn mensen die kleine stukjes afbreken om er van te proeven en het dan toch niet doen :)
    Het was een explosie aan paddenstoelen, helaas kwam toen de regen.
    Mooie beelden.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een mooi paddenstoelen bos en blog, hier was nog wel het één en ander te vinden, ondanks dat de namen al een klein jaartje niet meer gebruikt zijn, weet je er nog een hoop een naam te geven.Knap gedaan. Het is toch wel erg dat de landen om ons heen zo verschillend zijn.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Albertine, wat doe je me een groot genoegen door weer eens een blogje te plaatsen. Je schrijfstijl is zo meeslepend en humoristisch geschreven en tegelijkertijd toch ook weer heel boeiend en leerzaam.
    Prachtig je vergelijking tussen de Franse en Nederlandse natuurbeleving en als je het over de Nederlandse hebt bedenk ik me meteen hoe ik hier in Drenthe toch bof met zoveel mooie stille plekjes waar je nog uren alleen in de natuur kunt vertoeven...
    Leerzaam je speurtocht naar de soorten paddenstoelen en je beschrijving wat er allemaal voor nodig kan zijn om de naam van een paddenstoel te kunnen bepalen.
    Geweldig je vergelijking met het beeldschone juwelendoosje van Loes en jouw kist met Zwavelkoppen, daar moest ik toch wel hartelijk om lachen...
    Dank voor deze heerlijke blog Albertine, daar geniet ik de hele avond nog wel van.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Leuk verhaal en lekkere herfst beelden.
    Ons kleine landje heeft toch zijn charmes in het grote Europa, zal wel door de Hollandse nuchterheid komen.

    Groeten,
    Ron

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi verhaal, en tja die jagers, je hebt ze in Nederland ook, hadden we niet vorig jaar die discussie over het teveel aan everzwijnen??? En dat ze dus afgeschoten mochten worden.
    Hier in Zuid-Frankrijk hoor je inderdaad regelmatig schoten maar soms ook weken helemaal niet. Geregeld zien wij vooral nog herten op onze wandelingen en tochtjes in het Franse land hier. Wil je dassen of everzwijnen zien dan moet je heel vroeg opstaan en tijdens de ochtendschemering op pad zijn en dan nog is het maar de vraag of je geluk hebt.....

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoi Albertine..
    Paddenstoelen en dieren zijn tegenwoordig niet meer veilig..
    Het lijkt me inderdaad niet fijn een bos in te lopen waar jagers schieten..
    ook niet met een fel gekleurd jasje :)
    Nu heb ik het al niet zo op jagers ....De natuur regelt ( grotendeels ) alles zelf.. Maar ja ..die gasten willen hun ijskast graag vol hebben.
    Prachtige blog weer..
    Groetjes Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Genoten heb ik weer van de prachtige foto's en het mooie verhaal. Ik weet nog dat we ons zelfs in september in de Franse bossen al onveilig voelden door jagers...
    Nóóit met een reebruine jas het bos in...
    Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Leuke afwisselende paddenstoelenblog. Ik heb dit jaar echt minder paddenstoelen foto's gemaakt dan vorig jaar.
    Daarom vind ik het zo leuk om deze serie te bekijken, zoveel soorten die ik niet heb gezien. Wat is de herfst toch mooi...
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Heerlijk je verhaal over die bemodderde broekspijpen en het gevoel een landloper te worden gevonden. Dat herken ik zo goed! Maar ja, voor een mooie foto moet je toch echt even de modder in. En eerlijk gezegd.. ik vind het ook best lekker en het ruikt vaak ook zo lekker dicht bij de grond. Wel heb ik liever dat ze me niet zien... Ik moet er ineens aan denken dat mijn moeder me vroeger een keer met groene zeep waste toen ik in de modder had gezeten (ik was vijf of zo en had een schat van een moeder hoor!). Ik ben heel benieuwd naar je suikermycena's!
    Hartelijke groet, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  15. I completely agree with you. I really like this article. It contains a lot of useful information. I can set up my new idea from this post. It gives in depth information. Thanks for this valuable information for all. And of course nice review about the application.
    vakantiehuis dordogne

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Albertine, Een ding is zeker als je niet zo'n goeie dag hebt moet je absoluut jou blog gaan lezen. Ik had een goeie dag hoor maar ik lig altijd helemaal in een deuk en vraag me altijd af wat je beroep is. Ben je schrijver of biologe. Je weet zo ongelooflijk veel en je kan met zoveel humor opschrijven.Ik ben een echte plaatjes kijker maar jij hebt de enige blog die ik helemaal lees. Omdat ik het echt leerzaam vind maar zeker door je humor, ik vind dat een echte gave. Ach ik blijf in herhaling vallen maar van mij mag je boeken gaan schrijven En dan met je foto's erbij een gat in de markt denk ik. Groetjes Andrea

    BeantwoordenVerwijderen