vrijdag 21 september 2012

Gras

Soms heb je van die foto's, waarvan je zo ontzettend graag zou willen dat ze gelukt waren. Ik denk dat iedereen dat wel herkent. Heel veel Fotosjop eroverheen, maar wat niet is, kan ook niet komen. Weggooien, maar dat doe je dan niet....
Met planten kun je meestal wel op herkansing, met dieren niet. En dan zit je eindeloos naar die foto te staren alsof daar het koppie scherp van zou worden.

Het is zondagmorgen, al weer een dag of tien terug dus, en de nieuwe missie is Grassen. Wat laat in het seizoen, want uitbundige grassenbloei is meer iets van het voorjaar. Maar de paddestoelen laten op zich wachten en al wat je nog aan planten ziet, is toch hoofdzakelijk grasachtig.
Ik was vorig jaar al eens begonnen met de grassen, maar gras is echt moeilijk. Om te determineren en om goed op de foto te krijgen. Wel verrassend mooi.
Ik heb de afgelopen maanden wel veel gras en passant op de foto gezet, maar het determineren kwam er niet echt van. En als je dan gaat determineren op een regenachtige dag, dan heb je dus toch altijd net weer niet de juiste details op de foto staan. Wonderlijk is dat.



Neem nu deze geelrode naaldaar......


Met veel gehannes weet ik de bloem vast te leggen: van de lange meeldraden waaraan de paarsachtige, kruisvormig geplaatste helmhokjes en de wijnrode, gevederde stempels uitdagend buiten de gerimpelde kroonkafjes hangen tot zelfs de naar voren gerichte weerhaakjes op de goudkleurige borstelharen (voor die weerhaakjes moet je wel heel erg turen!). Ik fotografeer het blad, en de bladschede met de lange haren. Kortom, niets staat determinatie nog in de weg.
Zou je denken!
"Voor het verschil tussen de Groene naaldaar en de veel zeldzamere Geelrode naaldaar dient u te voelen of de stengel direct onder de aarpluim ruw of glad is" .

Oh..  ja..... tuurlijk!
(Gelukkig is deze naaldaar spontaan opgekomen in de aardbeienpot, wat enerzijds pleit voor de onkruidachtige Groene naaldaar, en anderzijds de gelegenheid biedt om alsnog de stengel te bevoelen.)

Nog eentje uit de serie 'Spontaan in de plantenbak': de Europese hanenpoot. Ook een wereldwijd welig tierend onkruid, maar 't doet weinig af aan de schoonheid. Mooi, die vrucht die kennelijk speciaal voor de foto even opengeklapt is en zo de rode stempels en de nog in ruste zijnde helmknopjes laat zien. De Europese hanenpoot is de enige grassoort die geen tongetje heeft (een vliesje op de grens van blad en stengel; dat vliesje kan verschillende vormen en afmetingen hebben en zo bepalend zijn voor de plantennaam. Geen vliesje is natuurlijk handiger!)




Nog zo'n toppertje: Gewone glanshaver (denk ik)
Met witte stempels die als fladderende vleugeltjes uit de kafjes steken. De meeldraden lijken bijna een soort buisbloempjes. Lange kafnaalden zorgen voor een sierlijk uiterlijk.





















Een soort van tussen de stoeptegels: Kropaar.

Bijzonder toch, zo'n verborgen bloemenrijkdom.

Maar ik was op weg naar het duin.

Duinriet.....

Hoge, dichte pluimen die goud glanzen in het zonlicht.
Heel erg veel goudglanzende pluimen!




Aan de voet van de kroonkafjes (eigenlijk de bloemblaadjes van het gras) zit wit pluis. Op enig moment ziet het duin er dan ook uit als een veld vol veenpluis. Kwestie van het juiste moment en het juiste weertype. Zou komend weekend kunnen zijn.

 Hier zie je de afgevallen kelkkafjes en de bloem (het kroonkafje met meeldraden en stamper) met de krans van pluis.






Een gemakkelijk te herkennen gras is het buntgras. Het is al eerder in mijn blogs langs gekomen, met de mooie pastelkleuren van het blad. Nu bloeit het uitbundig.



In een poeltje zie ik een fiere Lidsteng. Dat is geen gras, maar een weegbreesoort. Maar wel een fotogenieke plant met de stramme stengel met kransen van naaldachtige bladeren en piepkleine bloempjes in de oksels. Heel algemeen, maar ik heb hem nog niet in de database.

Ik haal de telelens te voorschijn, want het gebied is te drassig om naar de planten toe te waden. Een mooi beschaduwd poeltje met gefilter zonlicht.

Een super plekje, kan ik uren zitten!

Naast de Lidsteng beweegt iets zenuwachtig en in hoog tempo op en neer. Naar het water, en omhoog, en weer naar het water. Razendsnelle fladderende vleugeltjes. Het zijn wel heel veel vleugeltjes. Twee libellen in een tandem.... heidelibellen schat ik in (maar er zijn vast wel libellenfans die er meer naam op kunnen plakken).

Ik vraag me af of je zoiets op de foto zou kunnen krijgen. Met mijn beperkte camera wel te verstaan. De libellen gaan geheel op in hun liefdesding en storen zich niet aan het geklik en gerommel aan kant van de poel. Dat scheelt.

Tegen beter weten in draai ik de ISO-kraan volledig open (maar dat is helaas niet zo heel erg veel, en levert gigantisch veel ruis op weet ik uit ervaring; soms zou zo'n peperdure camera toch wel leuk zijn! ); ik zet de camera in de repeteerstand (doe ik zelden, want ik heb er een hekel aan om honderden foto's te moeten uitzoeken); ik stel scherp op de Lidsteng en op hoop van zegen ga ik klikken.
Het heeft weinig met fotografie te maken, en de camera is dan ook genadeloos. Slechts één foto kan er uiteindelijk ietsiepietsie mee door.
En dan die ene...... zo spijtig.  Mooie kleuren en een beetje mystiek, zo samen scherend in een liefdesvlucht over het zongefilterde water. Maar helaas.....


Jammer hè!












En ze kijken dan ook nog een beetje zo van 'geinig hè?!' Alsof ze best weten wat ik poog te doen daar aan de rand van de poel. Die blik zie je niet zo vaak bij libelles...

Het regent.... misschien schieten er eindelijk paddestoelen uit de grond!


17 opmerkingen :

  1. Leuk geschreven en mooi gefotografeerd. Ik vind het knap dat je die grassen uit elkaar kunt houden. Ze zijn prachtig, vooral met een speciale lichtval. Maar aan het determineren ben ik nog maar niet begonnen. En die libellen....ja dat is heel jammer. Het had zo mooi kunnen zijn, maar er moet ook iets te wensen overblijven. Fijne dag. Groetjes, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het super plekje levert meteen ook super fotos op. Erg mooi gedaan. Zal daar in de herfst ook wel mooi zijn

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wonderlijk mooi zijn sommige grasbloemetjes van dichtbij. En die foto van dat poeltje: heel sfeervol. En het paartje libelles; ook heel bijzonder. De herfstige lichtval is genieten. Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat ben je toch een speurzoeker, zo goed dat je het allemaal uit elkaar weet te houden en er dan nog mooie foto's van weet te maken, complimenten.

    Zal toch eens vaker naar beneden kijken.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  5. haha, die libelle tandem, herkenbaar, zo heb ik ze ook ooit eens gekiekt.
    Je blog met de grassen is weer prachtig zoals altijd.
    Oh, die libellen, ik gok op de bloedrode heidelibel, maar het kan ook de steenrode zijn, ik kan ze niet uit elkaar houden.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je haalt jezelf zoals gewoonlijk weer een hoop uitzoekwerk op je nek als je aan grassen begint. Knap dat je dat kunt. Maar ja ook de namen van juffers en libellen is voor mij een kruis.Ik vind die glanshaver wel erg fotogeniek. De afsluiter verdient ook een compliment.
    groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O wat heb je weer een prachtig blog gemaakt, een waar Grassencollege.
    Bewondering voor je research en de knappe macro's van al die kleine
    bloeiwijzen. En o wat herkenbaar dat je zo je best doet om alle onderdelen in beeld te brengen voor een vlotte determinatie en dan mis je toch iets dat niet op de foto staat, of je had moeten ruiken of voelen. En toch zo leuk al die uitzoekerij.
    Ik heb genoten van je blog, die weer zeer onderhoudend is met de mooie foto's en de prima foto's. Ik zal hem nog wel eens komen herlezen, want van grassen weet ik echt helemaal niets.
    De libellen zijn inderdaad een soort van de lastig uit elkaar te houden heidelibellen. Maar geen Bloedrode of steenrode, maar de Bruinrode Heidelibel, waarvan het mannetje een oranjerode kleur heeft en die kleur zie je heel goed op de foto. Als je ook de poten nog kon zien zou je zien dat die geel gestreept zijn.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor de naam. Jammer van de geel gestreepte pootjes ;) !

      Verwijderen
  8. Hai Albertine,

    Ook ik zit regelmatig minuten lang naar een foto te staren en te wachten tot hij vlijmscherp wordt;-)
    Maar ja, ik ben geen Rasta Rostelli of Uri Geller en het is mij dan ook nog niet gelukt.
    Inmiddels wel veel nieuwe lepels moeten aanschaffen;-)

    Ik herken een hoop in je verhaal. Regelmatig denk ik ook dat ik alles in orde heb en thuis, kijkend op de computer, blijkt dat je toch niet secuur genoeg bent geweest.
    Ik vind vooral de twee foto's van de gouden pluimen mooi om naar te kijken.
    De libellen zijn bijna onmogelijk om goed in vlucht te fotograferen.
    Daar heb je of heel erg veel geluk voor nodig of hele dure apparatuur.
    Het is zeker een zeer goede poging.
    Zover ben ik nog net gekomen. Goed hoor.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ja ja, inderdaad heel herkenbaar, een foto 'scherp kijken' en nee, het lukt niet :-(
    Maar je vliegende tandem is nog helemaal niet zo verkeerd hoor! Ik denk dat we die allemaal wel eens proberen, en het is gewoon écht moeilijk, met dit resultaat zou ik dik tevreden zijn.
    Grassen zijn mooi! dat laat je hier ook goed zien, determineren ga ik niet aan beginnen, dat laat ik lekker aan jou over, ik geniet gewoon van de schoonheid, en foto's 7 en 13 vind ik ware kunstwerkjes.
    groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Albertine,
    Van grassen kan ik ook erg genieten. Er zit allemaal klein sierlijk spul aan en dat wappert altijd lekker in de wind. Dus krijg het maar een scherp! Determineren is ook nog een hele klus zo te lezen. Daar begin ik nog even niet aan...
    Sommige dingen zijn gewoon heel lastig - zoals vliegende insecten. Wel slim die repeteerstand. Ik denk dat je nog wel eens een kans krijgt om ze te fotograferen. Als me zoiets voor de lens komt dan kost het me altijd extra moeite om mijn verstand erbij te houden. Later bedenk ik dan wat ik anders had kunnen doen. Sommige dingen komen niet zo vaak voorbij en om dan al je vaardigheden goed te benutten en 'cool' te blijven - dat is de kunst voor mij.
    Groetjes, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jeetje je lijkt wel een wandelijke enclopedie geweldig al die namen die je me om de oren gooit ik heb zo gelachen. Wat heb je toch een prachtige grassoorten.Die closeup van de kropaar is echt super mooi en fragiel in licht en kleuren en het tengere van het gras. Prachtig.gr Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Beste Albertine
    Ik schaam me dat ik hier zolang niet geweest ben ..en dit blog bericht gemist heb.. Zeker omdat qua detail en flora op deze site altijd wel unieke dingen staan ..En voor iedereen hier veel te leren valt.
    Als ik in de AWD loopt denk ik ook regelmatig "Albertine weet vast en zeker wat het is" ... Nu ben ik zelf niet zo ( veel te weinig ) van de details.
    Maar juist door site's als die van jou en van Loes ..ben ik toch langzaam maar zeker..meer naar de kleinere dingen in de natuur gaan kijken...
    En als dank vergeet ik je blog goed te volgen :(

    Nu reageer ik weinig bij anderen ..Ik heb het helaas te druk..
    En het geeft me altijd het gevoel van "Ik vindt jou lief..Hoe vindt je mij" .. ( veel reageren betekent ook veel reacties :)

    Maar als ik de keuze moet maken..of achter de pc..of de natuur in.
    Dan ga ik liever de natuur in.
    Weer een prachtige log Albertine..en ik beloof beterschap
    Groetjes Henk en een fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Beste Albertine
    Ik schaam me dat ik hier zolang niet geweest ben ..en dit blog bericht gemist heb.. Zeker omdat qua detail en flora op deze site altijd wel unieke dingen staan ..En voor iedereen hier veel te leren valt.
    Als ik in de AWD loopt denk ik ook regelmatig "Albertine weet vast en zeker wat het is" ... Nu ben ik zelf niet zo ( veel te weinig ) van de details.
    Maar juist door site's als die van jou en van Loes ..ben ik toch langzaam maar zeker..meer naar de kleinere dingen in de natuur gaan kijken...
    En als dank vergeet ik je blog goed te volgen :(

    Nu reageer ik weinig bij anderen ..Ik heb het helaas te druk..
    En het geeft me altijd het gevoel van "Ik vindt jou lief..Hoe vindt je mij" .. ( veel reageren betekent ook veel reacties :)

    Maar als ik de keuze moet maken..of achter de pc..of de natuur in.
    Dan ga ik liever de natuur in.
    Weer een prachtige log Albertine..en ik beloof beterschap
    Groetjes Henk en een fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen