vrijdag 6 juli 2012

Drenthe

Het eerste wat je opvalt in Drenthe is de ruimte.  Een groene horizon waar je ook kijkt. Hoe anders moet het leven zijn als je daar woont in zo'n prachtige boerderij of zo'n dorpje, mijmer ik.
Zit ik hier, met uitzicht op een rijtje huizen, en daarachter de bovenste verdiepingen van een flatgebouw, met daarboven dan nog net een heel sneu streepje lucht gevuld met Boeings.
Ik stel direct voor om te verhuizen, maar mijn echtgenoot, praktisch als altijd, mompelt iets over 'werk'. Tsja... de provincie van de pensionado's. En dat pensioen daar moet je tegenwoordig heel erg lang op wachten.



Gelokt door het verslag van de bloggerswandeling haal ik mijn echtgenoot over om een weekje naar Drenthe te gaan teneinde de genoemde bloemenweelde met eigen ogen te aanschouwen.  Van Coby (Natuurkieker) krijg ik een preciese routebeschrijving naar een plek waar tal van bijzondere bloemen groeien.

De Blinkerd, een ambitieus stukje natuur, aangelegd op en rondom een oude vuilstortplaats. Er ligt zodoende ineens een enorme berg midden in het landschap. Men is nog druk doende met al dat nieuwe groen en een groot deel van het gebied is tijdelijk niet toegankelijk.

Nou maakt dat voor ons niet uit, want ondanks de gedetailleerde beschrijving van Coby komen wij (uiteraard) nooit aan bij de beschreven orchideeënweide. Na flink wat 'siteseeing' zien we een toegangshek en een plekje 'waar je vast wel mag parkeren'.


Ik spring uit de auto en sta direct tussen tal van leuke en/of bijzondere bloemen zoals Grote ratelaars, trouwe metgezellen van de rietorchissen en de knalrode steenanjertjes (die op de foto overigens roze zijn en met geen enkel Photoshop-schuifje terug te brengen zijn naar het felle rood van het 'eggie'.  Maar je ziet wel goed het mooie rode randje en de spikkeltjes.




Er loopt een rommelig pad langs een watertje. Aan de overzijde verrijst de berg, nu nog kaal. Een eenzame tractor is er druk in de weer. De berg werpt zijn schaduw over ons wandelpad.   Ik zie de Blaassilene. Een plant die ik me nog wel herinner van vroeger, maar die ik al heel lang niet meer ben tegengekomen in de duinen. Het meest opvallend aan de plant is de opgeblazen, geaderde kelk waar de witte, diep ingesneden bloemblaadjes uitsteken. De planten zijn meestal of mannelijk of vrouwelijk. De stamper heeft drie lange stijlen, de mannelijke planten hebben vijf meeldraden. Ik heb verzuimd aandacht aan de mannen te besteden, merk ik als ik op zoek ga naar een foto met die vijf meeldraden.




En orchideeën. Gevlekte rietorchissen voornamelijk.


Een prachtig blauwe Campanula, waarvan ik verzuim om blad en andere details goed te fotograferen, maar 't zal wel een gewoon Grasklokje zijn.





En, zoals op de foto met de rietorchissen al te zien, die hele bloemenpracht gaat dan schuil achter een gordijn van Bevertjes....... Bevertjes!... zucht! zwijmel!...

Bevertjes is een grassoort. De plant draagt zilvergrijs glanzende aartjes aan wijd uitstaande, ragfijne stengeltjes. Lange, heel ragfijne stengeltjes. Een andere naam voor Bevertjes is dan ook  ... trilgras.

Trilgras, en dat op een winderige dag in de schaduw van de Groene Berg. Dat gaat hem niet worden qua foto. In de AWD denk ik vaak 'ik ga volgende week nog wel een keertje kijken', maar op vakantie moet je direct toeslaan. Fotograferen tegen beter weten in, je kent het wel.
Trilgras, daar weet zelfs Photoshop geen raad mee.  Maar de foto's natuurlijk toch maar op je blog zetten, omdat je de vreugde over je vondst met iedereen wilt delen. Ach ja, we doen het allemaal op z'n tijd, toch?





Het is zo'n plek waar ik de hele dag zou kunnen blijven, maar iedereen die wel eens met een niet-fotograferende partner op stap gaat, weet dat er compromissen gesloten moeten worden wat betreft de tijd die er op een plek rondgehangen mag worden.

Aan de andere zijde van het wandelpad ligt een stukje bos en daarachter hooiland. Ik weet eigenlijk niet of je die hooilanden zo maar mag betreden (boswachters met bonnenboekjes en zo). Ze zijn in elk geval prachtig om te zien, zoveel soorten gras en bloemen om te fotograferen en te bestuderen!

Maar ja, mijn echtgenoot en het compromis!

wordt vervolgd (met veenpluis-wandelingen!)














6 opmerkingen :

  1. de ruimte in Drenthe is eindeloos, je moet er tegen kunnen maar mooi is het zeker. Je bent mooie bloemen tegen te komen. En samen met een niet fotograaf op stap, ik weet wat je voelt...;-)Je hebt het netjes opgelost..

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Albertine, leuk om te lezen wat iemand anders van een van
    mijn favoriete natuurgebiedjes vindt. Een mooi verslag heb je er
    weer van gemaakt en inderdaad is Drenthe een prachtige provincie om te wonen. Wat de Bevertjes betreft, het is me nog steeds
    niet gelukt om daar een foto van te maken die echt aanspreekt. Het
    doet zijn naam eer aan, het beweegt altijd.
    Je bent uitgenodigd om hier eens te komen zonder niet-fotograferende partner als dat fysiek gezien mogelijk is en dan zal ik als je persoonlijke TomTom fungeren.
    Ik ben benieuwd naar je blog over Veenpluis.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hai Albertine,

    Ha, ik probeer geen eens een foto te maken als mijn vrouw en/of kinderen
    bij me zijn. Altijd haastwerk.
    Maar weer een echte mooie Albertine-serie.
    Knap toch hoe jij van een chaos-tafereel een mooie plaat kunt maken.
    Ik heb het allang opgegeven. Het lukt mij gewoon niet.
    Nou, misschien win je een leuke prijs in de staats, kun je snel verhuizen. Anders gewoon lekker doorwerken;-)

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Albertine,

    Wat een walhalla voor de bloemliefhebber daar in Drente! Je slotfoto is echt heel fraai met die spiegeling in het water,

    groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Albertine,
    Ik heb me heerlijk laten meevoeren langs de Drentse bloemenweelde, wat is er in de natuur toch veel moois te zien. Op jouw onnavolgbare wijze heb je me van begin tot einde weer weten te boeien, dankjewel
    Veenpluis vind ik prachtig, dus ik kijk uit naar je volgende serie.
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtige foto's weer, de blaassilene, het trilgras en ook de laatste foto met de spiegeling van de bosrand in het donkere water.
    Voorlopig houd je Drenthe - wij wonen er vlakbij - gewoon in je hoofd! Weet je dat ik soms echt naar de duinen kan verlangen...

    BeantwoordenVerwijderen