dinsdag 8 mei 2012

opnieuw blije dagen

Zo veranderden de Blije Mosdagen van de een op de andere dag in de Helse K.. dagen. Ineens is het niet een verre kennis, iemand uit de vriendenkring, een familielid, maar ben jij het die getroffen wordt door zo'n vreselijke ziekte. De wereld staat stil en verandert daarna voor altijd, alsof je een ander mens wordt in die korte tijd.

De laatste dag voor de ziekenhuisopname is het prachtig weer en ik zit een tijdje in een duinpan en probeer het  beeld van deze plek in mijn hoofd vast te leggen, zodat ik er naar terug kan keren als ik ondergedompeld in ellende in het ziekenhuis lig. En ik heb er veel aan gedacht, aan mijn duinpannetje, waar de Vroegeling en de Zandhoornbloem bloeiden en de katjes van de kruipwilg boven het zand uitstaken.




Dat was begin april. Inmiddels lijkt alles goed af te zullen lopen en dus maak ik weer voorzichtig de eerste wandelingen. "Doet u het vooral rustig aan, de eerste tijd".  Uiteraard!

En het eerste wandelingetje van een half uurtje ga ik keurig met de kleine camera, zonder statief, zonder rijstzak op pad. Ik zak niet door de knieën, lig niet op de buik, kortom, ik wandel een beetje als een normaal mens door het duin. Wat is het heerlijk om de vogels weer te horen, de regendruppels te voelen, al dat groen te zien!
De mosjes en net ontloken bloemetjes op de grond lonken.... dat wel.

En dus neem ik bij het tweede half uurtje toch maar de vertrouwde Olympus mee. Voor het geval dat.

Fotograferen van boven af. Leuke paarse patronen van de Hondsdraf.

Altijd weer onvoorstelbaar hoe mooi zoiets onooglijks van dichtbij is! (tsja..... !)

De witte akkerhoornbloem langs dat kanaaltje met al die mosjes

 De hoornbloemen lijken erg op Grote muur. Het verschil is echter heel makkelijk te zien: op de stamper van de Grote muur zitten 3 stijlen, op die van de hoornbloemen 5.
Dat is een verslavend gegeven. Er groeit heel veel Hoornbloem en vast ook wel Grote muur in de duinen. En dus moet je voor elk bloempje op de knieën om stijlen te tellen!


En het is paardenbloementijd.

Paardenbloemen staan er gelukkig ook heel veel in het grasveld in mijn tuin en het fotograferen van dwarrelende paardenbloemparapluutjes is een tijdverdrijf op zich. 


Maar dan spot ik onder de duindoorn de witte winterpostelein.... . Ik moet dit niet doen, zegt mijn gezond verstand. Maar de witte winterpostelein is een alleraardigst hebbedingetje voor de plantjesfotograaf (d.w.z. voor de fotograaf type verwoed verzamelaar).  De onderste blaadjes zijn lepelvormig en die kun je ook vinden bij de groenteboer, maar de bovenste blaadjes zijn met elkaar vergroeid en de bloemstengel lijkt er door heen te groeien, alsof de bloemen op een schoteltje staan. Alleraardigst, zoals gezegd.

 Ik hoef alleen maar onder de doornige takken van het duindoornstruweel door te kruipen om  de witte winterpostelein te kunnen bereiken.... 
...............................................
De duindoorn schramt langs mijn wangen en blijft klitten in mijn haar, de doorns prikken in mijn kuiten, het lijf signaleert overduidelijk 'doe dit niet', en mijn souplesse is niet helemaal meer wat het was, dus kukel ik om, achterover tussen de duindoorn en de brandnetels. Zelden ben ik zo blij geweest met mijn schrammen en brandneteljeuk, ik leef!







Dan trekt Groot Zwarteveld, een wandeling die nog veel te lang is, zegt weer het gezond verstand. Maar....
het zou zo maar kunnen - het is tenslotte inmiddels mei geworden - dat tussen het veenmos de zonnedauw verschenen is. Zou kunnen....

Kleddernatte broekspijpen, uitgeput, maar wel Ronde zonnedauw!











16 opmerkingen :

  1. Hallo Albertine, daar word ik even stil van... Ik volg je nog maar net en dacht dat je misschien even geen foto-inspiratie had. Maar zo te lezen kan dat het nooit zijn! De lente komt langzaam op gang en er is nog heel veel te genieten, gelukkig! Ik hoop dat het vanaf nu alleen maar beter met je gaat. Van jouw blog heb ik alweer geleerd dat niet elke witte bloem muur is. En de postelein kende ik ook niet. Ik zal eens even zien of mijn muurbloempje niet een hoornbloem was. Heerlijke fotoserie!
    Hartelijke groet, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hai Albertine,

    Ik had al het idee dat er iets niet in orde was.
    Zo lang geen blog van jouw hand of een reactie was toch wel vreemd.

    Goed te lezen dat het weer wat beter met je gaat.
    Doe rustig aan en sterkte met het verdere herstel.

    Hoop weer snel je scherpe stukjes te lezen en mooie foto's te bekijken.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hoi,
    wat een verhaal zeg, daar word je inderdaad even stil van...
    maar heerlijk om te lezen dat je weer lekker aan de wandel bent!
    doe het rustig aan , luister naar je lijf!
    Groetjes Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hè Albertine, ook ik word hier even stil van. Ik miste je mooie blogjes al een tijd, maar het maakt me nu extra blij dat je er weer bent, vol levenslust, en met goede vooruitzichten, laat het zo blijven!

    Ik ga niet zeggen luister naar je lijf, ik zeg juist geniet van je duin, want dat is jouw levenselixer!

    Bedankt weer voor dit mooie blogje, ik weet nu dat al die witte bloemetjes die ik overal zie Hoornbloemen zijn, of misschien wel Grote Muur ;-)
    En gefeliciteerd met je zonnedauw!

    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Albertine,
    Ook mij was je afwezigheid opgevallen. Maar daar kunnen veel redenen voor zijn. Ik schrik ook van je berichtje en ben blij dat je weer op de been bent.Laten we ervan uitgaan of tenminste hopen dat het vanaf nu steeds een beetje beter gaat en geniet van wat je kunt en van wat je op je pad tegenkomt. Zoals deze mooie plantjes zonnedauw en postelein.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tjonge Albertine,ik had je prachtige blogjes ook al een tijd gemist, maar niet verwacht dat er zo'n nare reden achter zou zitten.
    Fijn te horen dat je er weer bovenop krabbelt en dat de vooruitzichten voor je gezondheid goed lijken, onkruid vergaat niet zeggen ze...
    Goed dat je nog steeds zo genieten kunt van al die mooie kleine bloempjes en mosjes. Ik ben blij weer zo'n prachtig blog van je te zien en wens je alle goeds, volgens mij is het vertoeven in de natuur een van de beste manieren van goed voor jezelf zorgen, geniet er maar met volle teugen van.
    Ik heb met volle teugen van de mooie bloemetjes in je blog genoten, leuk dat je al weer Zonnedauw hebt gezien en die witte Winterpostelein heb ik zelf ook net weer gefotografeerd, ik kan me voor stellen dat je daar wel schrammen voor over had, leuk spul.
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Respect, Albertine, voor je doorzettingsvermogen. Het gevoel dat je beschrijft in je eerste zinnen herken ik helaas, ik wil je dan ook veel sterkte en vooral beterschap wensen!
    Een mooie blog!
    Groeten, Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel mooi Albertine!!

    Het is altijd weer prachtig om dat mini leven zo in beeld te zien.
    TOP!!

    Groet,
    Peter en Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ook van deze voor jou wat misschien wat onbekende blogger, heel veel sterkte bij het verder herstel. Geweldig dat je het weer op kunt pakken en je weer kunt genieten van al het moois.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel fijn dat je weer zo'n mooie blog hebt kunnen maken. Dat het herstel goed door mag zetten en je jezelf weer heerlijk in vreemde standen met je fototoestel op de grond kunt draperen om voor jezelf en ons de allermooiste kleine wereldjes in beeld te krijgen.
    Ik heb je blogs gemist. Wat een bijzondere zonnedauwfoto's!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hier ben ik even stil van, wat kun je dan genieten van de vele regendruppels die je voelt, en de brandnetels die zeer doen, daar ben je zelfs blij mee. De geur van de natuur wil je nog sterker op nemen..en gelukkig kan je dat nu allemaal, al is het even in een versnelling langzamer, maar dat komt wel weer terug de versnelling 5.
    Geniet van het buiten zijn, dat is de beste genezer...Ben weer blij dat je weer een blogje geplaatst heb, al zijn het in je ogen niet je foto's die graag zo had gemaakt, maar alles staat er duidelijk op.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoi Albertine
    Vandaar die rustige periode..die eigenlijk niet rustig was..
    Prachtig dat je u weer kunt genieten van een brandnetel die steekt.."Ik leef" ...Ja wat is een mens als zijn lichaam hem even in de steek laat..
    En wat is het dan weer heerlijk als je buiten kunt wezen..En genieten van de kleine dingen (zo noemen mensen dat)...Het zijn just grootse dingen..
    Al kijk ik naar de Zonnedauw...Dat is intens genieten..
    En daar knapt een mens van op..Sterkte Albertine..
    Groetjes en Sterkte Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jeetje ik schik als ik dit lees.Maar ben ook blij te lezen dat het weer de goede kant op gaat. Ik kan mij voorstellen dat je blij bent buiten weer te kunnen wandelen en foto's te maken. Geniet van alles nu en niet later.
    Het is zo'n gezegde maar we moeten het allemaal proberen te doen.
    Overigens een hele mooie fotoserie. Ik volg je nog niet zo heel lang maar geniet altijd van je foto's Groetjes Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Helaas herken ik het gevoel dat je beschrijft. Heb het in januari ook meegemaakt. Gelukkig ben jij ook aan de beterende hand en kun je weer genieten van de mooie natuur en al het kleine waar je zo'n goed oog voor hebt. Je foto's zijn heel erg mooi.
    Ik wens je een heel goed herstel en veel mooie uren op zoek naar bloemen en planten.
    Hartelijke groet, Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hoi Albertine,
    je afwezigheid valt nu eigenlijk op met het bloggen van je laatste fotoserie. Blij om te lezen dat het weer de goede kant op gaat en dat je al weer loopt te genieten in de prachtige natuur die er om ons heen is (al moet je dat ook willen zien). Je hebt er mooie foto's tussen zitten waaronder de Ronde Zonnedauw, ik heb deze ook al eens lopen zoeken in de AWD maar niet kunnen vinden. Volgende keer maar weer eens zoeken op het Zwarteveld.
    Je foto van de Paardenbloem pluis vind ik top, zal wel het nodige geduld hebben gekost.

    Groeten,
    on

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Albertine,

    Ja net als de overige bloggers schrik je wel even als je dit leest. Gelukkig gaat het naar alle waarschijnlijkheid al weer beter en heb je als positief iets eraan over gehouden dat je nog meer beseft dat je leeft als voorheen. Niet dat ik met je zou willen ruilen dat spreekt voor zich maar op zich is dat 'ik leef' besef wel iets moois. Ik wens je verdere beterschap.

    Je dwarrelende paardenbloemparapluutjes foto is erg fraai, hoe krijg je het voor elkaar.

    Groeten,
    Robert

    BeantwoordenVerwijderen