zaterdag 1 oktober 2011

Grassen

In de vroege ochtend ligt een sluier van dauwdruppels over de grassen
De hele zomer ben ik al bezig met de uitdaging (die kunst baart.... hoop je dan ... ) van de rietpluimen en grasaren. Het zijn de moeilijkste planten die ik ken, om te fotograferen en om te determineren. Planten die zo rank zijn dat ze meewuiven op elk zuchtje wind. Ze lijken wel en niet op elkaar: 'het is maar gras', maar wat een verschillende vormen en kleuren hebben de aartjes. Ze zijn soms ook adembenemend mooi, schitterend in het zonlicht of buigend voor de harde wind. En schier onmogelijk waar het er om gaat de foto te realiseren die je in gedachten hebt.  

gestreepte witbol
pluimen van duinriet
En dus moet je orde in de chaos brengen, een lijnenspel ontdekken, zodat de blik het landschap in gezogen wordt, zodat de toeschouwer als het ware uitgenodigd wordt om in het hoge gras te gaan liggen (niet doen! teken! ). Tenminste, zo staat dat dan in de cursussen..... 
pijpenstrootje, stramme stengels in een pol bijeen
Buitengewoon lastig is de scherptediepte hierbij, omdat er, hoe je het ook wendt of keert, altijd wel een paar aren ontsierend onscherp naar de voorgrond duiken. Daar moet je met heel veel gevoel de DOF master kunnen hanteren (of met een rekenmachine en meetlatje aan de slag gaan). (Ook interessant voor mensen die de bronstige edelherten in een scherpe, paarse heide willen plaatsen).  


En determineren..... lijkt me meer iets voor de lange winteravonden. 


Compagnons: de duindoorn en het duinriet

Duinriet groeit op stikstofrijke grond en deze is te vinden bij de duindoorn. 
De duindoorn leeft in symbiose met een bacterie die in de wortels van de duindoorn stikstof aanmaakt. Die stikstof is van levensbelang voor de duindoorn, maar ook voor tal van andere planten, waaronder het duinriet. Maar niet alleen de duindoorn zorgt voor stikstofrijke grond, ook de milieuvervuiling, zodat het duinriet tegenwoordig welig tiert, ook zonder duindoorn. 




riet heeft langere pluimen, en is vaak purperrood

En zo overwoekert het duinriet de overige flora, waardoor deze verdwijnt en de biodiversiteit tot 1 gereduceerd wordt. Maar gelukkig is er duinbeheer, die behalve runderen en schapen ook maaimachines inzet.  Ook in mijn mooie moeras.... 


Tot zover voorlopig dus de illusie van de ultieme foto van wuivende pluimen en aren in het laatste zonlicht ... tot zover overigens ook de zeldzame moeraswolfsklauw... dan moet je jezelf dus goed voor ogen houden dat dit gedaan is om volgend seizoen de prachtigste orchideeën en andere bijzondere planten hier een kans te geven. Dat de rietorchis dus belangrijker is dan de moeraswolfsklauw. Discriminatie ?


Verrassend landschap rond het Kennemermeer. Gelegen direct achter de eerste duinenrij ontvouwt zich een kleurenpracht van duindoorn, duinriet, kruipwilg en riet. 

Grassen...  een uitdaging voor de ambitieuze natuurfotograaf  ;)

8 opmerkingen :

  1. Mooi en inspirerend vind ik deze blog, Albertine.
    Prachtige beelden laat je zien, maar minstens even boeiend vind ik de beschrijving hoe je tot die beelden komt.
    Ik vind het geweldig, het geduld dat je op brengt om je compositie helemaal tot je wens te krijgen.
    Ik vind grassen ook heel mooi en ook heel mooi om vast te leggen, maar het is me zelden naar de zin. Ik kom vast nog wel eens weer terug naar dit blog om je tips te herlezen!
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heb vandaag geprobeerd ook een spinnenweb met dauw op de foto te krijgen, maar dat valt niet mee.
    Prachtige foto's allemaal met al die lijnen en juiste scherpte diepte, ik oefen eerst nog wel wat.

    Gr Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig, Albertine, ik heb ervan genoten en weer wat opgestoken tegelijk, dat is een ideale vorm van leren.
    groeten, marion

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hai Albertine,

    De niet-plantengekken onder ons realiseren zich niet hoe lastig dit wel niet is.
    Een dier fotograferen is makkelijk. Er is dan namelijk maar 1 onderwerp.
    Om je doel te bereiken zal je toch een hele lichtsterke (1.4 of 2.8) lens nodig hebben, zodat je bij een klein diafragma toch een snelle sluitertijd hebt bij het laatste avondlicht.
    Dan is het binnen een minuut of 10 verschillende standpunten en diafragma's uitproberen. Dan moet je ook nog maar hopen, dat het overkomt op de foto.
    Wat mooi is, is toch erg subjectief.

    Prachtig blog weer en leuk om te lezen dat je met dezelfde dillema's worstelt, die ik ook regelmatig heb.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Albertine,
    De grassen die ik ken, ken ik nog van vroeger toen ik een herbarium moest maken op school. Er zijn er zo ontzettend veel en veel zijn er erg mooi.
    Leuk dat je dit als onderwerp neemt. Je maakt het jezelf wel moeilijk lees ik in je omschrijving. Losse halmen is een stuk makkelijker. Mooi werk, succes als je hiermee doorgaat.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi albertine,

    Erg mooi gebied daar!
    Het valt niet altijd meer om die grassen mooi vast te leggen.
    Mooi werk!
    Groet,
    Peter en Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine, Weer een inspirerend verhaal en het is je absoluut wel gelukt om ze vast te leggen. Het is inderdaad zeker niet makkelijk. Zeker niet met al die zuchtje wind. gr Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ook als niet-plantengek snap ik best hoe lastig dit is. Zitten fraaie foto's tussen maar die landschapsfoto, die kan zo de folder in! Mooi.

    Groeten,
    Robert

    BeantwoordenVerwijderen