donderdag 15 september 2011

Gezelligheid kent geen tijd....


Vandaag (die broeierige zaterdag) gaan we voor het ijsvogeltje - ja! ook wij...! Ik schroef daartoe wat extra millimeters op de camera en stap in alle vroegte op de trein richting Lepelaarplassen. Nou ligt de gemiddelde leeftijd van ons fotogezelschap vrij laag, zodat 'vroeg' hier een iets ander tijdstip is dan het 'vroeg' in 50+-kringen. En dus is de hut al aardig gevuld als wij arriveren.

Hoewel ik later op een site lees dat het 'gezellig' was in de hut, is dit niet echt mijn idee van gezelligheid. Dresscode "Camouflage"; Objectiefcode "Minimaal 500 mm". We lijken aan geen van beide eisen te voldoen.

We schuiven aan bij het kennelijk minst geliefde deel van de hut, daar waar je uitkijkt over het riet in plaats van over de plas. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt ..... uiteraard!

Zit je dan..... de kijkvensters zijn duidelijk niet berekend op mijn 1 meter 60. Met de camera nonchalant op de rand van het kijkvenster, in navolging van de andere aanwezigen,  zie ik enkel lucht - nou is dat bij vogels spotten misschien wel wenselijk, maar toch. Ik probeer wat te balanceren op de ijzeren rand. Ik probeer op de knieën op de houten bank te zitten. Beide houdingen leveren niet echt bewegingsloze foto's op.
Ik zet een eendje met rode oogjes op de foto, 


en een eendje met zwarte oogjes,



en een eendje met - pakweg - gele oogjes,


een fuut die druk is met het ontbijt ... Ik overweeg nog even om te gaan voor fuut MET ontbijt. (lees achteraf dat dat zóóóó gemakkelijk was..... want hij was zóóó dichtbij en er was zóóóveel vis....  :(  )


Ik zet het kleine, gevorkte takje voor ons venster op de foto, vanwege de juiste belichting voor straks als het ijsvogeltje daar gaat zitten - ik ben een optimist in die dingen - of anders wel omdat er mooie, gele korstmossen op zitten.

Na verloop van niet al te veel tijd dwalen mijn ogen en mijn gedachten af naar de omringende rietlanden. Wat zou daar allemaal groeien? Hoeveel planten had ik al kunnen vinden?  Zonde eigenlijk van zo'n mooie morgen dat je een beetje in zo'n donkere hut zit te koekeloeren naar de eendjes.
Dat is toch wel een verschil met de bloemetjesfotografie eigenlijk. Zoekend naar plantjes zou ik al een kilometertje of wat afgelegd hebben, als vogelspotter zit je troosteloos te wachten in een naargeestige hut voor een tochtig kijkgat of er misschien toevallig, per ongeluk, iets bijzonders langskomt . En komt er dan wat langs, dan zet je, zo te horen om mij heen, je camera in de repeteerstand en schiet je een honderdtal foto's in de hoop dat er een uniek plaatje bij zit.

Lastig te fotograferen: de in het zonlicht glanzende, rode pluim van het riet
Dan word ik uit mijn overpeinzingen opgeschrikt door een getwiet, geen mobiel getwiet, maar een echt getwiet, van een vogeltje. Het klinkt niet als de twiet van de mezen of de merels in mijn tuin en dus werp ik een blik over de rand van het kijkvenster.

Het ijsvogeltje!  En het neemt - geheel tegen de heersende hiërarchie in - plaats op het kleine, gevorkte takje, ONS kleine, gevorkte takje. Ik ben zo verbouwereerd dat ik vergeet om te klikken. En als ik begin te klikken, vergeet ik dat ik de optimale belichting voor het takje al had ingesteld en draai iets te enthousiast aan de knopjes. Maakt niet uit, het is een beeldschoon vogeltje!


In de hut is het getwiet inmiddels niet onopgemerkt gebleven en wilde paniek en hysterie barsten los. De teletoeters worden uit de vensters gesjord en het hele leger stort zich boven op ons, teneinde het vogeltje in beeld te krijgen.

Belangstellend draait het ijsvogeltje zijn koppie naar al dat tumult en exact op het moment dat het leger de toeters in stelling heeft gebracht en wil starten met vuren, vliegt het weg!



"U heeft 'm wel??!!", vraagt een teleurgestelde vrouw aan de eigenaar van de kleine (in panieksituaties o zo handige) compactcamera. Het legertje druipt af en wij kijken elkaar aan, pretlichtjes in de ogen. "Zullen we maar gaan?" Eenmaal buiten haal ik opgelucht adem, niet mijn ding, geloof ik, die 'gezelligheid' in de vogelkijkhut!

Reuzenbalsemien, een leuke plant die nu volop bloeit en verrassend mooi is bij nader beschouwing
Naschrift: natuurlijk moet je niet 's avonds op sites als Birdpix gaan kijken: geduld en dure apparatuur lonen kennelijk wel! 
Toch voel ik liever de zon (of regen) op mijn gezicht, lig ik liever languit in het gras en denk na hoe in één keer de goede foto te schieten, dan dat ik urenlang opgesloten zit achter een met spinnenwebben bedekt venstertje, starend naar het grijze water, om vervolgens een salvo af te schieten op wat er langskomt en dan thuis honderden foto's te moeten selecteren om te zien of die ene, unieke prent er tussen zit. Statistisch gezien namelijk altijd wel. 

Reukloze kamille op de trap naar de kijkhut langs de dijk 
Maar ere, wie ere toekomt.... mijn foto's verbleken bij de foto's op Birdpix, maar zij hebben wel de Reuzenbalsemien en de Reukloze kamille gemist! 


15 opmerkingen :

  1. Wat een geweldig verhaal Albertine, ik heb het schaterlachend gelezen!
    Prachtig hoe jij je belevenissen beschrijft deels herkenbaar verhaal, ik hou zeker niet van te veel drukte, maar kan me in een vogelhut prima vermaken, als die maar niet overvol is...
    Maar ik moet zeggen dat de IJsvogel nog steeds op mijn verlanglijstje staat en jij hebt hem er dan toch maar even fraai op staan.
    Het is echter duidelijk dat jij van de met zorg geregistreerde plantjes bent en blijf dat vooral ook doen, want daar smul ik van.
    Maar deze blog zal ik ook vast nog wel eens komen herlezen, echt een geweldig verslag!!
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Albertine,
    Je hebt het mooi beschreven, je belevenis. Het is wel erg herkenbaar. Wij zijn daar ook meerdere keren al geweest je moet het treffen met de mensen. Wij zijn er 1 keer met pijn in de buik weggegaan omdat we steeds moesten lachen. Maar de meeste vogelaars houden van rust. Maar je zat op het goede plekje, aan de rechterkant ;) Top, wat fijn dat je het ijsvogeltje gezien hebt. Succes met je belevenissen, misschien dat we elkaar nog eens zien.
    Hillie (van de Reptons)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Albertine
    Wat heb ik genoten van je verhaal en je foto's.
    Ik zie hier bij de Herten bronst ook allemaal boswachters en commando's lopen met hele grote lenzen,is wel een mooi gezicht hoor.
    De reuzenbalsemien is wel een prachtige plant, hoop dat ik hem ook een keer tegen kom, en herken.

    Gr Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Subliem verhaal en zo herkenbaar. Ondanks je aversie voor de hut toch mooie platen!
    Groeten, Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje Albertine, jij weet je pen haast nog beter te hanteren dan je camera, wat een verhaal, maar oh zo herkenbaar. Ik heb er laatst op een mooie ochtend úren gezeten, en zonder enig resultaat, ik had er echt spijt van, maar goed, die keer was het niet druk en toch wél gezellig.
    Ik heb dinsdag de OVP op mijn programma staan, en sluit dus niet uit dat ik hier toch nog even een kijkje neem, want ja, je weet maar nooit......maar verder, nee, verder loop ik ook liever buiten te flierefluiten.
    Maar goed, hoe dan ook heb je toch je ijsvogeltje, gefeliciteerd!
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  6. hallo Albertine,

    Als ik je hilarische verhaal lees, moet ik je eigenlijk beschaamd wel gelijk geven. Maar de kick als het gewenste vogeltje komt is toch wel erg groot. De sfeer is uiteraard afhankelijk van wie er in de hut zitten, maar het kost nu eenmaal veel tijd. En als het mooi weer is, begin ik ook wel eens te twijfelen of het wel slim is om daar zo lang te zitten.
    Gelukkig heeft ieder zo zijn voorkeuren, anders was het nog drukker in de schuilhutten.
    groetjes, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hahahahahahahaha, je hebt je vlijmscherpe pen weer eens flink in het cynische potje gedoopt!
    Prachtig om te lezen en mij even met mijn neus op de feiten te drukken. Je wordt bedankt! Hahaha.

    Gelukkig heeft iedereen zijn eigen afwijkingen. Ik zie weleens iemand in het gras liggen om een plantje te fotograferen en dan denk ik: "Daar ligt weer zo'n gek". Haha, misschien ben ik zo wel eens langs jou gelopen.
    Vwb de gezelligheid heb je wel gelijk. Ik vind dat ook helemaal niks.
    Je ijsvogeltje is natuurlijk wel helemaal top.
    Ik ben blij dat dit soort fotografie niets voor jou is. Jij bent 1 van de weinige die zo'n mooi florablog bijhoudt en dat moet niet veranderen.
    Ik zal je een mailtje toesturen via je site, over een plekje waar je zeker eens naarote moet gaan.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Albertine,

    Heel mooi vastgelegd allemaal en ik begrijp wat je bedoeld met die drukte. Wat dat betreft is de AWD ideaal en daar kan je nog in de wildernis verdwijnen en rustig fotograferen.
    Die reuzenbalsemien is een prachtige plant.

    Groet en een fijn weekend.
    Peter en Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Albertine, wat een heerlijk verhaal, ik heb het met plezier gelezen. Je blijft toch echt een plantenliefhebster, dat je ogen in de hut afdwalen naar het riet en je je afvraagt wat daar allemaal tussen staat, heerlijk herkenbaar, ik heb dat met vogeltjes...als ik door het bos loop en iets hoor of in mijn ooghoek zie bewegen.(...wat is dat voor vogeltje....even kijken).
    De ijsvogel heb je er toch mooi op.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hallo beste Albertine,

    Dank je voor je bezoekjes aan mijn Blog en je reacties erop!
    Hier is het ook weer genieten hoor aan een brede variatie en ik moet wel lachen om je verhaal in die hut. Ik ken dat en doe daar niet aan mee, het soortenjagen, in mijn ogen meer verstoren, maar goed iedereen moet dat zelf weten;)
    Je eendje is een jonge Kuifeend zie ik en je Springbalsemien moet je niet teveel in je tuin hebben, want binnen de kortste keren staat alles vol en overwoekerd, maar het is een fraaie bloem, moet gezegd!
    Mooie week toegewenst..

    groetjes,

    Henk.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hallo Albertine,

    Prachtig beeldverhaal zeg. Ik heb er met veel plezier naar gekeken en gelezen. Je Ijsvogel prachtig voor je neus...misschien een tikkeltje beginners geluk, maar toch erg leuk om te zien.

    Nee dit is niet bepaald jouw ding...hahahaa.. Wat betreft de gezelligheid ben ik het met je eens. heel vaak zijn het gepensioneerde mensen die in de hut zitten daar heb ik het idee.

    Toch gefeliciteerd met je Ijsvogel opnames.

    Gr,

    Remco

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoi Albertine, Ik heb weer pijn in mijn buik van het lachen. Ik zie het helemaal voor me echt super hoe creatief en beeldend jij kan schrijven. Geweldig dat jij die ijsvogel er wel op hebt staan.;-) Ik voel wel met je mee. Geef mij ook maar plantjes ook al vind ik vogels super maar uren in een vogelhut eenden schieten is ook niet mijn ding.gr Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoi Albertine,

    Dolkomisch verslag. Ken de hut wel en zie het zo voor me.

    Groeten,
    Robert

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hoi Albertine
    Wat een verhaal :)
    Ja..Prachtig..Maar je hebt hem..
    Het Ijsvogeltje...En alleen dat moment al..
    Een moment van genieten :)
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Het is ook heerlijk om door de AWD te wandelen. Hebben wij afgelopen weken ook een paar keer gedaan. Foto's van de herten heb ik op mijn andere blog gezet

    Ik zie dat jij het ijsvogeltje ook hebt kunnen fotograferen en dat vind ik echt super. Hele mooie serie laat je hier zien.

    groetjes, Helma

    BeantwoordenVerwijderen