maandag 8 augustus 2011

Wind, macro en de zeereep

Een stralende zon en harde wind, slechter kun je het niet treffen als bloemetjesfotograaf.
De felle zon daar moet je mee leren leven, want de meeste bloemen geven niet zoveel om de gouden uurtjes en slapen rustig uit en houden het ook al weer vroeg voor gezien. 

wilde rucola
En als je, zoals ik, het liefst langs de zeereep struint, dan is ook de harde wind iets waar je eigenlijk mee moet leren leven. Meestal heb ik daarvoor een vriendin met plu mee, maar die is er nu effe niet. De gezinsleden heb ik de bramenemmertjes in handen geduwd, en die gaan sowieso niet 'stom' op de grond liggen met een paraplu, een fotograferende moeder en een  'vaag' bloempje.  

Landschap dan maar, de groothoek en de regenwolkenlucht. Zonde! Nog een paar weken en dan begint  alles echt op z'n retour te raken.

Het duin is geel gekleurd van de wilde rucola. "Een close-upje van de wilde rucola?" klinkt een stemmetje in mijn hoofd, maar de rucola zwiept alle kanten op. Kansloos! Ik kauw op een blaadje, ' t is lekkere rucola!  en zoek perspectieflijnen. 


Ik houd het twee foto's lang vol. Op mijn schermpje knippert óf het totale duin als 'te schaduwrijk' óf de de totale wolkenlucht als 'te licht'. Het oog ziet meer dan de camera aan kan. Of zoiets. Frustrerend, landschap !

Dan zie ik een grijsgroen stengeltje omhoog steken, midden op de kale vlakte die men in het kader van de bevordering van de biodiversiteit zo heeft aangelegd dat de wind er naar hartenlust kan verstuiven. 
Ik zie geen andere grijsgroene stengeltjes op meer beschutte plekjes. Zo op het eerste gezicht lijkt dit toch warempel de bleekgele droogbloem: een kluwentje van halfronde bolletjes met oranje frummeltjes aan de bovenkant. 

Tot zover dus de groothoek en het landschap. 

Zomerbitterling
ISO opschroeven; handmatige focus; repeterende opnames, groot diagfragma, wat valt er nog meer te bedenken? Extra moeilijkheidsfactor: de plant staat te laag voor het statief, te hoog voor de vogelzaadzak. Waarom kan het niet gewoon even windstil zijn als ik zeldzame plantjes aan het ontdekken ben ? Even verderop lacht de Zomerbitterling me uitdagend toe met haar zachtgroene vergroeide blaadjes en bleekgele bloemen op dunne steeltjes, zodat ze vrolijk ronddartelen in de straffe zeewind. De fototas als windschermpje geeft een egaal zwarte achtergrond, maar de duinvallei als achtergrond vind ik toch natuurlijker.

Zomerbitterling
Spijtig zit ik tussen de droogbloem en de bitterlingen. Je zou een groot windscherm mee moeten nemen.... Morgen terugkomen is in dit gedeelte van het duin meestal geen optie: zo staan de planten er, en zo zijn ze verdwenen. Ergens moet er iemand met een schepje en een tuin vol duinplanten zijn. Of een Schotse hooglander die van zeldzaam groen houdt. 

Bleekgele droogbloem
Thuis krijg ik nog meer de pest in als ik zie dat ik de bleekgele droogbloem fout om geportretteerd heb: aan de andere kant zitten de open bloemen! 

Er staat ook een mini-landschapje van stijve ogentroost, watermunt, paddenstoelen, dwergzegge en duizendguldenkruid; hoe bijzonder wil je het hebben! (die watermunt is dan wel weer heel gewoon).  Maar alles op de kale vlakte buigt voor de genadeloze wind, opdat het zand maar stuive!
Watermunt en stijve ogentroost

Dwergzegge
 Maar wat niet gaat, gaat niet: op de eerstvolgende windstille dag terugkeren en maar hopen dat het figuur met schepje intussen op een Turks strand ligt! En de Schotse Hooglander - tsja.... !? Er loopt nog maar 1 eenzame Schotse Hooglander met vervaarlijke horens heel erg mannelijk te wezen.

Ik ga verder, verlaat de vlakte en loop richting het Vogelmeer. 


En dan, tegen een hellinkje, verscholen onder de duindoorn, maar wel net zo dat ze volop wind vangt en de zon uitbundig de witte blaadjes verlicht, staat de Nachtsilene !! 
De bloem bloeit, zoals de naam al doet vermoeden, ' s nachts. Overdag zijn de bloemblaadjes echter sierlijk omgekruld en hangen de lange meeldraden elegant te wiegen in de wind. De nachtsilene is een beauty!
Het hellinkje zorgt er in elk geval  voor dat de bloem zo hoog staat dat ik het statief kan gebruiken. De zon op de witte blaadjes .... Uiteindelijk moet ik 5 stops onderbelichten om de blaadjes niet uitgebeten wit te krijgen, heb ik wel gelijk een mooie zwarte achtergrond, wat in het geval van de nachtsilene dan wel weer mooi is. Dan schuift een grote wolk voor de zon en wakkert de wind nog 'ns wat aan .......    genoeg voor vandaag. Eigenlijk zou ik nog langs de zeereep gaan om te kijken hoe het staat met de blauwe zeedistel en zijn maatjes, maar de donkere lucht belooft niet veel goeds. 

Nachtsilene

Langs de zeereep is van alles te vinden. Zo vond ik een paar weken terug naast de blauwe zeedistel zeewolfsmelk! Ook zo'n plant uit de Euphorbia-familie met van die malle bloemen (beschreven in een eerder blog).

Zeewolfsmelk



bitterkruid
Zandhaver
Het is mooi langs de zeereep, en je kunt, al fotograferend, lekker in het zand liggen !
De bramen in de duinen zijn overigens dauwbramen.

12 opmerkingen :

  1. Wat een mooie opnames.
    Mooi gebied om lekker te wandelen en foto's te maken.
    De Zomerbitterling vind ik super.
    Gr. Louisa

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lekker een nieuw blog van Albertine dacht ik en ging er eens goed voor zitten.
    Geweldig hoe je de worstelingen met je instellingen en weersomstandigheden beschrijft en je tovert fraaie beelden uit je camera.
    Geweldig hoeveel bijzondere plantjes en bloemetjes je weer gevonden hebt.
    Ik hoop dat er iets van blijft "hangen" als ik weer eens door de duinen loop maar vrees het ergste.
    Prachtig de Nachtsilene.
    Ik ga niet alles benoemen maar genoten heb ik.
    Ik hoop voor jou dat er nog veel windstille, mooie dagen komen.
    Fijne dag,
    groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bijzondere blog Albertine.
    Mooi hoe je beschrijft dat een mooie foto niet zomaar tot stand komt en hoe de "elementen" je danig kunnen tegenwerken.
    Ik vind je landschapsfoto's overigens heel mooi, vooral de eerste.
    En dan weer al die voor mij onbekende plantjes, heerlijk dat jij die allemaal kent en dat ik mijn plantenkennis bij jou kan opkrikken.
    Die Nachtsilene is prachtig,en ook al zo'n onbekende schoonheid.
    Een leuk, leerzame en herkenbare blog!
    Natuurkieker Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Albertine,
    Wat een mooi landschap foto's laat je zien.
    En de bloemetjes staan er allemaal weer even mooi en scherp op, ik hoop ook van die mooi bloemen tegen te komen, de namen zoek ik hier wel weer op.

    Gr Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ha Albertine,

    Wat een hoop nieuwe namen voor mij. Leuk, ik heb ze meteen even gegoogled zodat ik ze nu (even) weet. Toevallig vanmiddag de watermunt en bleekgele droogbloem gezien bij onze wandeling. Het is inderdaad een beauty die nachtsilene, die wel ik ook nog wel eens tegenkomen. Je hebt hem fraai vastgelegd. De zon, de wind. Ik voel met je mee. Maar je wist vast al wel dat het pad van een natuurfotograaf niet over rozen gaat?
    Groetjes, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Albertine
    Ja..De Zeereep.
    Een prachtig gebied..en meestal veel wind..
    En als het dan windstil is...(zomer)..dan is het weer bloedheet..Je krijgt bijna medelijden met de planten daar :)
    Helaas heb ik maar weinig kennis van deze duin plantjes..En ben ik stiekem jaloers op jou kennis..Wat heerlijk als je er zoveel van af weet.
    -----
    p.s. Parnassia ..dat had je dus ook goed (Ghita en Loes wisten het ook)..Ik zag dat plantje in de duinen vond het erg mooi..nam een foto.
    Toen Ghita hem daarna zag ..wist ze bijna zeker dat het om Parnassia ging..
    En gelukkig heeft zij er veel aandacht aan geschonken..waarschijnlijk op haar volgende blogje.
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine,
    Wat een verhaal schrijf je toch weer, die frustratie, doorspekt met een heerlijke galgenhumor, en dan kom je toch nog met prachtige foto's over de brug.
    Ik ben verrukt van de nachtsilene, wat een beeldig en sierlijk bloemetje, voortaan heel goed opletten, dit moois wil ik ook wel eens ontdekken.
    Je stimuleert me sowieso om meer op de kleine wereld aan ( en soms onder) onze voeten te letten, er is veel moois te ontdekken.
    Maar of ik ooit zover kom, dat ik al die namen weet? In ieder geval help je me in je blog telkens een beetje op weg, dankjewel.
    Groetjes en een fijne winderige dag!
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wat is de wind toch een spelbreker op dit moment, wil maar niet minder worden. Hopelijk staat alles er nog wanneer het een beetje beter weer gaat worden.
    Wat leer ik weer veel van je kleine wereld, de uitleg en de mooie foto's erbij maken het helemaal af.
    Ga even op internet kijken of de nachtsilene ook in bloeistaat. Lijkt me wel een heel mooi bloempje..

    Groetjes Von en hopelijk komen er nog een paar mooie dagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dank je wel, Albertine,voor deze blog.
    Mooi, leerzaam en leuk vanwege de subtiele humor.
    Hartelijke groeten,
    Marion
    http://leven-marion.blogspot.com/

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Albertine,

    De weergoden voor prima fotoweer zijn ons de laatste weken minder goed gezind, weinig fraai zonlicht en veel wind. Maar je weet prima om te gaan met de elementen toon je aan in dit blog. De foto met het bitterkruid en den wilde rucola zijn voor ons wel de pareltjes van deze serie.
    groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Herkenbaar, dat frustretende gevoel als het weer eens te hard waait of als het licht te hard is voor een mooie landschapsfoto. toch laat je hier weer veel moois zien, zowel de bloemen als de landschappen. Nachtsilene, wat mooi, en zo kan ik er nog wel een paar noemen. Toch weer wat meer naar beneden kijken bij mijn volgende duinbezoekje.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  12. He Albertine, Jij verdient echt een schrijfcollumn in de grasduinen. Geweldig hoe je alles omschrijft alsof ik er zelf tussen lig. Super. Ook je frustratie is erg herkenbaar. De nachtsilene foto's zijn prachtig zo tegen het zwart oplichtend maar ook de zeewolfsmelk met de mooie achtergrond is fantastisch. En de foto van zandhaver vind ik prachtig.Kortom dat was weer genieten. gr Andrea

    BeantwoordenVerwijderen