vrijdag 20 mei 2011

Respectloze vlier en andere planten

In het duin zie je een opvallende tegenstelling: enerzijds de bomen die met hun diep reikende wortels voldoende water uit de grond kunnen halen, groen en in bloei; anderzijds de planten die niet zo diep wortelen, klein, verdord, ineengeschrompeld.

pad met adelaarsvaren
De adelaarsvarens lijken weinig last van de droogte te hebben, ze schieten overal omhoog met hun artistiek gekrulde stengels.

gewone vlier (Sambucus nigra)
Langs de rand van een pad ligt een grote vliertak, deels rijk bloeiend, deels nog vol in de knop:  die ligt er nog niet zo lang!  Storm... ?
Maar het heeft toch helemaal niet gestormd de afgelopen tijd? De tak ligt er netjes bij, je kunt als fotograaf zo aanschuiven met je statief.....    ???

Het is niet het enige teken van verstoring dat ik tegenkom vandaag: te mooi neergevlijde takjes, afgeplukte bloemen .... Langzaam bekruipt me het gevoel dat er ergens voor mij iemand, of misschien wel een groepje iemanden, loopt, dat plukt en breekt en vertrapt, misschien in het kader van 'leren in de natuur', misschien in het kader van 'de volmaakte foto'. Zoals sommige 'natuurfotografen' met dode konijnen lopen te slepen voor een mooi vossenplaatje. En je kunt toch niet verlangen dat iemand bij de workshop 'Beleef de natuur' of iets dergelijks door de knieën zou moeten of tussen de brandnetels gaan om een plantje te bekijken! Of dat je het fotografisch probleem van de heldere lucht als achtergrond van de bloesem zou moeten proberen op te lossen!

Natuurlijk, er zijn heel veel vlierstruiken in de duinen en één zo'n afgebroken tak zal het verschil niet maken. En inderdaad, er waaien zo vaak takken van bomen....
Maar toch.... hoe kun je jezelf natuurfotograaf of natuurliefhebber noemen zonder enig respect voor die zelfde natuur te hebben ? Zonder ook planten en bomen als levende wezens te beschouwen?

Naschrift: net als ik dit geschreven heb, komt de nieuwsbrief van Vroege Vogels binnen met hetzelfde thema: Ethiek in de natuurfotografie.  

zandzegge
Op een duintje op het Vinkenveld tref ik verrassend genoeg zeereep-pioniers aan.
De zandzegge vormt lange wortelstokken waaruit op regelmatige afstanden nieuwe spruiten ontstaan. Je ziet dan ook vaak een mooi recht spoor van zegge-plantjes. Deze lange wortelstokken binden het stuivende zand. Zo stond het in het boek, en het is dan altijd geweldig als je het op je duintje precies zo tegenkomt. Helaas miezeren er wat regendruppeltjes op de lens, waar ik in mijn enthousiasme geen erg in heb, zodat er op de foto behalve het karakteristieke zegge-rijtje ook wazige druppelplekken prijken. Daar helpt geen Photoshop tegen, dus 'terug naar het Vinkenveld!'

zanddoddegras
Op hetzelfde duintje tref ik ook zanddoddegras aan.  Zanddoddegras is zachtgroen met wit en zachtgeel, oogt een beetje gedrongen en kleurt prachtig bij droog zand.......... droog ! zand dus.
In de oude geschriften op  www.plantaardigheden.nl kom ik dit citaat over 'Zand-Kanarij-gras' (zanddoddegras) tegen:

Van Geuns beschouwt de Plant als een geschenk; welk de natuur niet te vergeefs aan ons Land gedaan heeft, om even als de Helm de Duinen tegen verstuiving te bewaren. Het Zaad laat zich gemakkelijk verzamelen, en zou op plaatsen waar het niet groeit, met andere Planten tot dit einde kunnen gezaaid worden.

In het kader van eerdergenoemde Ethiek in de Natuurfotografie vind ik "een geschenk" wel erg mooi!
zanddoddegras
buntgras groeit met een bonte kleurenrijkdom van rood, paars en zachtgroen
In het gezelschap van de zanddodde en zandzegge staat buntgras. Het is nu bont van kleur, met rode, blauwe, paarse tinten tegen het zachtgroen.

aan de voet van het buntgras komt Duinsterretje weer tot leven !
En kijk ! Door het miezerregentje komt aan de voet van het buntgras Duinsterretje weer helemaal tot leven!

dor zanddoddegras
Het zanddoddegras bloeit van mei tot juli, daarna verdort het snel.

Fluitenkruid
 Ook al bijna weer uitgebloeid: de ragfijne kanten sluier van het fluitenkruid langs de slootkanten.
Look-zonder-look
 Het look-zonder-look (als je de blaadjes kneust komt er een knoflookachtige geur vrij) draagt zaad in de vorm van langwerpige, rechtopstaande hauwtjes.

zachte ooievaarsbek 
 De zachte ooievaarbek herken je aan de paarse helmknoppen. Je moet wel heel erg op je knieën om dat te kunnen waarnemen ! ;)


Heel iel en heel rood aanwezig tussen het verschrompelde mos zijn de stengeltjes van de schapenzuring. En ja, ook hiervoor moet je door de knieën !


8 opmerkingen :

  1. Hoi Albertine,
    Al lezende moest ik aan de Nieuwsbrief van Vroege Vogels denken, maar ik hoef je daar niet op attent te maken, want die had je zelf al gezien, met alle herkenning over zgn natuurfotografie.
    Ik heb ooit wel eens geschreven over storende takken die ik wel weg wilde knippen, waarop jij reageerde dat ik die ook weg kon fotosjoppen.
    Mijn opmerking was als grappig bedoeld, ik respecteer de natuur, dus don't worry.
    Je laat me in deze serie weer mooie dingen zien, waar ik nooit eerder oog voor heb gehad, het meest boeiend vind ik de kleuren van het buntgras.
    Dus, mocht je binnenkort iemand zónder knipschaar, maar óp de knieen ( of beter nóg lager) tegenkomen, dan kan ik het zo maar zijn.
    Ik geniet telkens echt van je informatieve en mooie blogs!
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hai Albertine,

    Prachtige foto's weer met (alweer) interessante info. Altijd prettig om te lezen.

    Het grote probleem met allerlei verstoringen, zit hem in het feit dat de digitale spiegelreflexcamera zo'n vlucht genomen heeft.
    Iedereen kan tegenwoordig met zo'n ding de natuur ingaan en fotograferen tot ze erbij neervallen. Het kost niets! Behalve de eerste aanschaf.
    Het is niet voor niets dat er op bepaalde sites geen exacte locaties meer bij zeldzame soorten worden weergegeven. Dat is de reden waarom ik een tijdje terug ook tegen je zei, dat je de juiste plek van de zeldzame varen niet zo direct zou moeten aangeven. Ik geef ook bijna nooit een locatie op mijn blog. Er zijn teveel mensen die er alles aan doen om dat ene plaatje te schieten (op wat voor manier dan ook) en daarna de boel de boel laten.
    Tsja, het is triest.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Albertine,
    De foto van het fuitekruid heeft een mooie dromerige sfeer door het verloop in scherptediepte. Van de zuring en het buntgras spreken de kleuren me erg aan.
    Kortom weer een mooie serie.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. het buntgras, wat een vrolijke boel is dit. Je hebt er weer een super informatief blogje van gemaakt mat prachtige foto's, je kan wel een boek gaan schrijven met alles wat je weet en op de foto hebt staan, prachtig.
    Het was een fijne lesuurtje waar ik weer iets van geleerd heb. Dank je wel.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Albertine, wat een prachtig en leerzaam blog weer.
    Ik geniet hier erg van.
    Ik hoop dat menig fotograaf met andere ogen de natuur in stapt door jou blog en ook vaak naar beneden zal kijken.
    Als ik weer naar de duinen ga zal ik uitkijken naar het buntgras, prachtig is dat.
    Groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Schitterend hoe je al die plantjes hebt vastgelegd.
    Interessant de info en de namen er bij.
    Groet Arjen

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine, Jij moet een boek gaan schrijven je kan zo leuk schrijven altijd heerlijk om te lezen en dan je mooie foto's erbij wat wil je nog meer.
    Ik vind de foto van de fluitekruid helemaal geweldig. Heerlijk sfeertje en zo mooi licht. En een hele mooie uitsnede. Ook je zanddoddegras is erg mooi met die vage achtergrond erachter. Je weet dat ik daar een zwak voor heb :-) En ik vind het altijd heerlijk juist hoe jij bij je verhaal zo duidelijk de plant laat zien in zijn leefomgeving dan krijg je een perfect beeld bij de tekst dat vind ik echt super. Door jou foto van de hondstong wist ik wat het was toen ik het bij het ADW zag staan dat was gewoon nog in mijn hoofd blijven hangen door jou foto en de tekst erbij. Groetjes Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Albertine
    Ook de Paddenstoelen moeten het soms ontgelden...En dat om de onderkant op de foto te krijgen...Of vossen die met een meegenomen konijn een prachtig plaatje moeten opleveren.
    Alleen daarom is het goed dat er stukken rustgebied/verboden gebied voor mensen zijn (daar ben ik een groot voorstander van...) Helaas is het beleid van staatsbosbeheer daar anders in...ze willen zoveel mogelijk recreatie in natuurgebieden.
    Je blog is weer super..
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen