dinsdag 31 mei 2011

Konikpaarden in de OVP

Al een aantal dagen staat er een stevige wind en dat nodigt niet uit tot macrofotografie. Daarom klikte ik afgelopen zondag de telelens op de camera en vertrok richting de Oostvaardersplassen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen fan ben van het gebied. Wat in de media als het summum van natuurbeleving gebracht wordt,  blijkt in werkelijkheid een korte wandeling over een paadje dat door een troosteloos, surrealistisch aandoend landschap van dode bomen langs diverse observatiehutten voert. Dat nou niemand op het idee komt hier een paar zakken wildebloemenmengsel uit te strooien, het zou de boel een stuk opvrolijken.

"Deze herten zijn dus NIET opgeschrikt door mijn aanwezigheid, meneer de boswachter!"
En waag het niet om met je AWD-attitude van het pad te dwalen! Want, zo legt de toegesnelde boswachter uit, de dieren kennen het mensenpad en weten dus dat ze dat moeten mijden en dan moeten wij mensen dus niet op het dierenpad gaan lopen, want dan voelen de dieren zich opgejaagd (! in de OVP !).  Ik denk iets wat ik hier niet zal opschrijven en knik braaf 'ja natuurlijk, u heeft groot gelijk :( ' , want op een fikse boete zit ik ook niet te wachten. Het is al troosteloos genoeg.

Observatiehut 1 geeft een blik tussen het riet, kennelijk dat je dan denkt dat je een roerdomp bent of zo. Behalve de weinig aantrekkelijke onderzijde van het riet is er niets te zien.


De tophut met unieke vergezichten ligt halverwege. Wie arendsogen heeft of een supertelelens kan hier aan verre einders konikpaarden en edelherten ontwaren. Maar ja, hoeveel mensen hebben dat nou?
Onder de hut is een vossenburcht met jonge vosjes, vertelt de mevrouw van het informatiecentrum opgetogen. Maar ja... onder de hut.... ?


Maar.. de dieren zijn natuurlijk ook niet gek. If you can't beat them, join them ! Vrij vertaald in dierentaal : gebruik de rugzakmethode! Wandel op het mensenpad. Kijk ze treurig aan. Sluit vriendschap en geheid dat je ontsnapt aan hongersnood en jacht.

"De hengst gaat pal voor de kudde staan om deze te verdedigen..." 

En zo wil het gebeuren dat ik al direct bij binnenkomst min of meer struikel over een edelhertenechtpaar. Die zijn tammer dan het tamste damhert!


Hij kijkt me even doordringend aan, wacht op de klikkerdeklik en ...


grijnst dan tevreden 'zo start je een rugzakprocedure op!' en gaat door met grazen, want voorlopig zijn er nog grassen en brandnetels in overvloed, dus straks in het najaar misschien nog een showtje bronst en dan moet het wel goed komen met het rugzakgebeuren. 


 Mevrouw houdt zich nog wat op de achtergrond, ' sorry mijn kleding is nog niet helemaal op orde!'

 Niet heel veel verder, daar waar het pad overgaat in een 'rondwandeling' , komt van rechts een koppeltje konikpaarden. Heb ik niet veel met de Oostvaardersplassen, met konikpaarden heb ik al helemaal niets! Maar vooruit, ze hebben een veulentje bij zich ....


Door zijn lange benen kan het veulentje zich prima verschuilen achter zijn moeder. 


(zie hoe geraffineerd de rugzakmethode hier wordt toegepast 'moeder + kind' = zielig) .

En nu volgt dus een demonstratie van absolute miscommunicatie tussen mens en dier. Ik wacht met de camera in aanslag (op zich kansloos met te weinig iso's en te kleine lensopening op deze bewolke dag, maar je blijft optimistisch) op het passeren van het koppeltje. En het koppeltje wacht op mij. Korte patstelling.


Want, zo lees ik later over het kuddegedrag van konikpaarden:

"in kuddes levende wilde paarden kennen een strenge rangorde; wie het hoogst in rang is heeft voorrang. Overtreding van deze regel kan bijten tot gevolg hebben."

En dus wacht de merrie met haar veulen en het er achteraan sjokkende mannetje......

"Merries leven met hun veulens in kuddes. De baas van zo'n kudde is uiteraard de hengst. De oudste en meest ervaren merrie bepaalt wat er gedaan gaat worden en waar de kudde heen gaat. Zij weet waar het beste voedsel is. Jonge hengsten worden uit de kudde gestuurd en leven vaak in kleine groepjes waar ze oefenen in de vechtkunst, zodat ze later een eigen kudde kunnen overnemen en verdedigen. Jonge merries blijven soms in de kudde, lopen soms over naar een andere kudde of lopen een tijdje alleen. Als de vrouwtjes afdwalen drijft de hengst ze terug naar de kudde. Dit doet hij door achter ze te lopen met de kop (of is het hier ook hoofd?) bij de grond en als ze niet doen wat hij wil dan bijt hij de merrie of het veulen in de achterpoten." 

Het is dan ook niet verwonderlijk, achteraf bezien, dat de merrie + veulen uiteindelijk besluiten om de oversteek te wagen ondanks de aanwezigheid van een 'hoger wezen' (= ik met rugzak).
Gewapend met de kennis van nu is hier een volgende keer natuurlijk een unieke, sadistische natuurfoto aan over te houden, namelijk het moment dat de hengst venijnig in de achterpoten bijt om de merrie door te laten lopen. Maar nu mis ik in mijn onwetendheid dit moment, zo het al heeft plaatsgevonden. 

Nadat de merrie + veulen gepasseerd zijn, waagt ook de hengst de oversteek. Ze denken, nu dus links van mij, nog wat na over deze wijziging in rangorde, als over het pad nog drie onstuimige konikpaarden aangegaloppeerd komen. Ze voegen zich bij het gezelschap en er ontstaat een chaos van geknuffel en rangordebepaling (denk ik met mijn beperkte kennis van het konikpaard).  

"Als wilde paarden de hogere rangorde van een ander paard erkennen, raken ze deze even zacht aan, dus ga geen konikpaarden aaien want dan erken je ze als meerdere. .... Jonge hengsten proberen natuurlijk de macht over te nemen. Het kan er dan heftig aan toegaan, tot bloedens toe. "








Hoe dan ook, na deze fantastische show galopperen ze weg over het pad. Wat een kracht en sierlijkheid! Wat een uitbundigheid!




We blijven het groepje tegenkomen op 'ons' pad.  Later in gezelschap van een grotere kudde en dan merken we dat konikspaarden ook erg opdringerig kunnen zijn, of nieuwsgierig, of dreigend. Of gewoon heel erg sloom en onverstoorbaar. 



Daarna rijden we over zo'n 'vogelboulevard zonder vogels' naar de Lepelaarsplassen. Weer een paadje naar een observatiehut, maar wel een mooi pad, vol wilde bloemen.
Ik observeer een zilverreiger, met het geduld en het optimisme van de ware natuurfotograaf: eens zal hij binnen het bereik van mijn televermogen komen! Toch ?

:( De zilverreiger vliegt richting observatiehut, bedenkt zich dan en keert om... klikkerdeklik.... EEN ZILVERREIGER DIE DE BOCHT NEEMT..... 


Zo ziet een 6-stops overbelichte zilverreiger die de bocht neemt eruit......
Sommige mensen moeten afleren om in de AUTO-stand te fotograferen, andere mensen moeten leren dat voor onverwachte situaties de AUTO-stand de beste is......   6 stops overbelicht, dat is zelfs voor het wit van een zilverreiger te veel :( 


****

De volgende dag klik ik weer mijn vertrouwde macrolens op de camera, ik ga wilde orchideeën zoeken in de natte duinvalleien......... !


Konikpaarden.... in Nationaal Park Zuid-Kennemerland ... ... !


Met dank aan http://www.konikpaarden.nl/ waar ik alle informatie gejat heb!

En o ja, volgens de plattegrond zijn er veel meer wandelroutes dan dit rondje in de OVP.


12 opmerkingen :

  1. Goedemorgen

    wouw wat een prachtige serie.
    Ik heb er erg van genoten , leuke beschrijvingen erbij.

    Gr. Louisa

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik weet niet goed of je het hele verhaal met een lekkere, maar venijnige humor geschreven is, of dat je echt zo cynisch bent over de OVP.
    Hoe dan ook, jouw beleving van de OVP komt me bekend voor, het landschap dat enigszins troosteloos is, en de observatiehutten waar je in de verte wat stipjes kunt zien, die waarschijnlijk dieren voorstellen.
    Toch heb je vgls. mij wel genoten, een paar edelherten van dichtbij gezien, en een wervelende Konikshow, mooi hoor!
    Haha, moest wel lachen om je zilverreiger,
    en om de laatste foto, Koniks ipv wilde orchideeen ;-)
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. mooie opnames en goede infomatie
    groet rini

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk en humoristisch verslag. Maar de OVP heeft wel wat meer dan dit te bieden, mits je de juiste plekken weet te vinden. Niet dat ik zo'n expert ben op dit vlak maar als ik de foto's van de OVP op internet zie dan zijn er mogelijkheden genoeg. Maar mocht ik kiezen dan koos ik ook voor de AWD. Als Fries heb ik echter geen keuze in deze maar hier is ook genoeg te fotograferen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha ik herken hier wel wat in. Ik ben er 1 keer geweest en vond het ook wel mistroostig. Ik kon geen ingang vinden alleen bij het bezoekerscentrum en ook geen andere wandelroute. Maar ik vind konikpaarden wel fantastische dieren. Mooi zoals ze elkaar begroeten. Jammer van die laaghangende takken, daar zouden ze iets aan moeten doen :)

    Groetjes, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het mag er dan troosteloos uitzien..Die bomen..maar het barst van het leven...En (Knardijk)er zijn prachtige plekjes om rustig te zitten en af te wachten...Een echt wandelgebied is het niet echt...daar is het gebied waar je kunt wandelen te klein voor.
    In het AWD kun je heerlijk struinen..en ook dat is hier inderdaad verboden :)
    Prachtige foto's van de Konikpaarden (en veulen)...maar ook de edelherten zijn heel mooi..Het bastgewei is al aardig aan het groeien.
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  7. gelukkig ben ik niet de enige, ik ben er ook geweest en het viel me echt tegen, door een dikke blubber naar een hut en dan de aalscholvers als stipjes op de foto. Je hebt wel mooie beelden weten te maken van de paarden, ik denk dat je de weg moet weten voor de leuke/mooie foto's in dit gebied, want er komen toch prachtige foto's voorbij..

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  8. De meningen zijn verdeeld het stuk bij het info centrum is misschien wat troosteloos maar een klein stukje terug loopt een leuke route naar de kijkhutten De Krakeend en de Poelruiter.
    Je hebt er in ieder geval mooie plaatjes weten te maken.
    Groet Arjen

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooie opnames van de OVP en de dieren.
    Prima vastgelegd.
    Zelf ben ik ook geen OVP fan en geef de voorkeur aan de AWD :-)

    Groet,
    Peter en Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Albertine,
    je beschrijft de OVP precies zoals het is.
    Ook ik maakte de AWD fout om het pad te verlaten en door een opziener te worden aangesproken dat dit niet de bedoeling is in de OVP. Ik zou de dieren (welke kilomters ver zitten) verstoren en de flora beschadigen (hoe verzin je het).
    Al met al is het je goed gelukt om geen wandelaars in beeld te krijgen, ziet er toch nog natuurlijk uit op die manier.

    Groet,
    Ron

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoi Albertine, Een heerlijk verhaal om de dag mee te eindigen. Wat kan jij vol humor schrijven zeg. Ik heb zo gelachen. En misschien zijn het je favoriete dieren niet maar de paarden staan er mooi op.Evenals de herten. Maar geef mij ook maar wilde orchideeen. Staan die echt in ADW? Moet ik ook maar eens naar opzoek gaan. Groetjes Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hai Albertine,

    Poeh, het cynisme druipt er vanaf en ik kan dat wel waarderen. Het stuk waar jij geweest bent is inderdaad troosteloos door de vele dorre struiken en bomen. Het principe van de OVP was prima, alleen bepaalde idioten hebben het de bocht uit laten gieren.
    Er zijn inderdaad mooiere stukken, zoals bij de poelruiter, maar ok bj de lepelaarsplassen.
    Je moet alleen weten te vinden.

    Groetjes,
    René

    PS: de paardenfoto's zijn wel heel mooi geworden.

    BeantwoordenVerwijderen