zaterdag 9 april 2011

Een paar vierkante meter duin


Een van de fotogeniekste verschijningen op dit moment, maar met een uitstraling van 'blijf bij mij uit de buurt!' is het wortelrozet van de speerdistel, een fraaie, symmetrische vorm, bedekt met een witte waas van druppeltjes en haartjes. Een mooiere illustratie van hoe de haartjes op het blad het vocht vasthouden en de plant zo beschermen tegen uitdrogen is haast niet te vinden. De speerdistel is de meest vervaarlijke qua stekels van alle distels.  


Uitlopend katje. Maar het ene katje is het andere niet. Deze is van de kruipwilg (Salix repens), een tot 1 m hoge struik met zilverachtig glanzend, behaard blad. Kruipwilg is een duinbewoner bij uitstek. In de beschutting van de kruipwilg groeien vaak bijzondere wilde planten zoals  addertong en maanvaren. In de herfst verbergt ze vaak, evenals de duindoorn, bijzondere paddestoelen. Onthouden dus waar zich zo'n kruipwilgenstruweel bevindt om later in het seizoen nog eens wat te gaan grasduinen aan de voet van deze struik. 

kruipwilg oktober 2010




En zo is ook het ene viooltje het andere niet. Deze lijkt wat uit haar krachten gegroeid. De bloemblaadjes lijken haast te zwaar voor het iele steeltje. Ze mist het geel van het duinviooltje en de felle strepen van het hondsviooltje. Bleek, een beetje plomp en rommelig, je weet eigenlijk niet goed een hoek te kiezen voor een acceptabele foto. 


Het is Viola hirta -  het Ruig Viooltje, een toepasselijke naam voor dit 10 cm hoge plantje.


Trouwe lezers weten het inmiddels al: ik heb een voorliefde voor rommelige tafereeltjes. Hier word ik dus op mijn wenken bediend met de half opgegeten platte stengels, de wirwar van haartjes aan de stengels en daartussen de nieuwe stengels met de kastanjebruine bloemen. Thuis op het scherm zie ik pas de witte pluimpjes die uit de bloem steken en waar ik dus op scherp had moeten stellen (kennis van het onderwerp verhoogt de kwaliteit van de foto !!).  Intrigerend, wat is het ?


Veldbies (Luzula campestris) behoort tot de Russenfamilie en bloeit van maart tot april. Ze wordt zo'n 25 cm hoog. De afgeknaagde stengels stemmen tot nadenken: ze zijn namelijk alles behalve voedzaam en worden normaliter genegeerd door de grazende dieren. Honger maakt rauwe bonen zoet? In de volksmond wordt veldbies ook wel 'hazenbrood' genoemd.


En natuurlijk zijn er altijd nog de mossen. 


En zoals een ander nooit genoeg krijgt van de vossen en de herten, zo val ik nog elke keer voor Purpersteeltje, dat nog altijd met opvallend rode tapijten aanwezig is. En op de buik gelegen zie je de eindeloze bossen van rode steeltjes met nog groene sporendoosjes of rijpe bruine doosjes en soms al kaal.


En even verderop in totale, vrolijk gekleurde chaos de sporenkapsels van Grijs Kronkelsteeltje. 


En eenzaam op een boomtak boven mij iets waarvan ik denk dat het een baardmossoort is.

Het is leuk en verrassend om zo maar ergens in het duin te gaan zitten en rond te speuren!


8 opmerkingen :

  1. Hoi Albertine,
    Vind je dit allemaal in dezelfde duinpan? Voor mij is alles nieuw m.u.v. Het purpersteeltje. Ik ken natuurlijk wel de wilgenkatjes en het akkerviooltje, maar niet deze varianten. Leuk om te lezen en zien
    Fijne zondag, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat zie je toch altijd veel, en je brengt het nog mooi in beeld ook, blijf het een mooie wereld vinden, behalve als ik de Wisenten op de kiek aan het zetten ben en allemmaal doorntjes in de billen heb, ben eigenlijk vergeten te vragen welk klein stekeltje dit was..;-)

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hà leuk, weer een blog van Albertine dacht ik.
    Ik smul van jouw kennis en beelden.
    Prachtig wat je vandaag weer voorschotelt.
    Nu nog onthouden wat ik hier heb gezien!
    Wat een gemene stekels heeft de Speerdistel.
    Het Ruig Viooltje heb ik van de week ook gezien, leuk dat ik nu weet hoe het heet.
    Het was weer een boeiend blogje,
    groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Albertine..
    Je schreef "kennis van het onderwerp verhoogt de kwaliteit van de foto !!" ...En daar kan ik me helemaal in vinden.
    Helaas kom ik zwaar kennis te kort over o.a. planten/bomen en vogeltjes...
    Maar langzaam maar zeker blijft er hier en daar wat hangen op mijn vaste schijf :)
    Neem nu het Ruig Viooltje...ja..Dat mag ik niet meer vergeten :)
    Helaas kom ik tijd te kort...Anders kon ik me er nog meer in verdiepen.
    Weer een heerlijke log...En dat op een paar vierkante meters.
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jouw blogs zijn heel erg mooi om te zien, maar voor mij ook nog leerzaam. Dat ruig viooltje heb je prachtig op de foto gezet. De mossen trouwens ook.
    Prachtig werk Albertine.
    Groet, Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Albertine,
    Jouw blogs beginnen een mooi en omvangrijk naslagwerk te worden over al het moois dat in het duin groeit, maar waar ik tot voor kort nog nooit eerder op gelet heb.
    Heel inspirerend en telkens weer heel fijn om te lezen en te bekijken.
    Ga zo door!
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hai Albertine,

    Ik was maandag een hele dag aan het fotograferen en betrapte mijzelf erop dat ik toch op een andere manier door het veld wandel.
    Hahaha, echt waar, zonder dollen. Ik merk dat ik meer oog heb voor het kleine grut op de grond. Volledig onbewust herken ik zelfs mosjes en plantjes. Twee keer zag ik iets en pas een paar minuten later had ik uit mijn geheugen opgegraven wat het was. Allemaal door jouw blog, zonder gekheid!
    Fotograferen doe ik het nog net niet, maar dan komt vast wel als ik weer met de macrolens op pad ga voor de insekten.
    Je doet het dus niet voor niets, het werkt echt.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Albertine, Je hebt weer een fraaie serie erop gezet. Vooral de bovenste is schitterend met al die druppeltjes. En al die info die je er altijd bij zet zo leuk. Je weet een hoop en ziet een hoop want je moet er maar net oog voor hebben. groetjes en een fijn weekend. Andrea

    BeantwoordenVerwijderen