woensdag 13 april 2011

Algen

De wind heeft vrij spel op de zandvlaktes tussen de paraboolvormige duinenrijen, zodat het zand verwaait tot op het grondwater en er kleine meertjes ontstaan. Ze zijn leuk, die kleine duinmeertjes waar dappere pioniers proberen iets van leven te creëren.
 Vaak dobbert er een eenzaam ganzen- of eendenechtpaar in zo'n meertje. Kennelijk houden ook niet alle dieren van het massatoerisme aan de populaire oevers.

Afgelopen maanden stond mijn favoriete zandvlakte bijna in zijn geheel onder water. Maar inmiddels is het meeste water verdwenen en het meertje weer tot zomerse proporties gekrompen. 


Vandaag ziet mijn meertje er bleekgroen uit in het laatste goud van de ochtend. Wat  móói, denk ik. En ik stuur ik mijn partner het joggingpad op en nestel me aan de rand van het meertje tussen de duindoorns. Wat een rust op slechts enkele meters van het drukke fietspad! En wat een bizarre schoonheid! 


Het meertje is bedekt met een groene algenbrei, en nu het water zich terugtrekt blijven de groene algenslierten hangen aan de uitlopende takken van duindoorn en kruipwilg. Dat schept een bijna surrealistisch landschap. 
Ik rommel wat met het statief, met diafragma's en vooral sluitertijden in het gouden zonlicht, zoek naar een mooi plaatje dat het bijzondere van dit moment recht doet en bedenk dan dat het landschap zich ook wel leent voor een fotootje met groothoeklens. En ik rommel wat mijn lenzen.


 En zoals ik al vaker gemerkt  heb: wanneer je zo in jezelf gekeerd bezig bent, met het beeld en de plantjes, dan lijken de dieren te denken 'volkomen ongevaarlijk dat mens!' en komen ze soms zelfs nieuwsgierig naderbij. Zie ik ineens een roodborstje op een meter afstand of zo.... daar kun je alleen maar vanuit een ooghoek naar kijken dan, want één beweging richting beestje en het denkt  'misschien toch niet zo ongevaarlijk als ik dacht!' 


Dan zie ik een kleine beweging links aan de overkant. 't Zal toch niet waar zijn!
Zit ik met mijn groothoek net opgeschroefd, verschijnt er een vos zonder rugtas. Nou ja, misschien ook wel een klein rugtasje, want het restaurant is niet echt ver weg en daar zullen ongetwijfeld aantrekkelijke afvalbakken zijn, en misschien ook wel restauranteigenaren die weten hoe lucratief een rugtasvos is.


Maar laat ik mijn plezier niet bederven en voor mezelf de illusie in stand houden dat het een echte wilde vos is. 
Een beetje narcistische vos misschien, vol van het eigen spiegelbeeld.


Een vos met wat oriëntatieproblemen misschien, want ik zit toch echt aan de andere kant.... 
  


Maar dan kruisen onze blikken... oeps! denkt de vos 'toch weer gewoon zo'n fotograaf :( , tijd om te gaan!' 



Ik glimlach,  'dag vos!', ik fotografeer nog wat algen.


Na deze voor mij zo ongewone foto-uitstap naar het dierenrijk besluit ik toch met een bloemetje. Een heel gewoon bloemetje, groeit en bloeit nu overal uitbundig: in het duin, in de bermen, tussen de stoeptegels en vast ook wel in ieders achtertuin: de hondsdraf.

Mooi toch?

13 opmerkingen :

  1. Hoi Albertine,
    Ja mooi! Wat fantastisch om die vos zo rustig bij het water te zien staan en wat een mooi licht op de groene algen en op de vos.
    Je zult wel hebben staan genieten.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hai Albertine,

    De onverwachte momenten zijn meestal de mooiste en ik denk dat je juist geluk hebt gehad dat de groothoeklens erop zat.
    Nu krijg je zo'n mooie weidse foto van de vos in zijn leefgebied. Dat moet jou toch zeker aanspreken. Vaak zijn dit soort foto's mooier dan de close-ups.
    Prachtige laatste foto en het toeval wil dat ik dat bloemetje van de week ook gezien heb en nog een beetje heb gezocht wat het was. Kon het niet vinden, maar nu vergeet ik dat niet snel meer.
    Bedankt weer voor de les.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een heerlijk verhaal Albertine, ik heb je nog nooit gezien maar zie voor mij hoe je daar aan de waterkant zit.
    Het surrealistisch beeld van de algen aan de takken vind ik schitterend.
    Dat groen met een beetje blauw van het water spreekt mij erg aan.
    Een wilde vos zien is je cadeautje, (als het een rugzakvos was zou hij naar je toe gekomen zijn denk ik).
    De laatste foto (hondsdraf) vind ik ook erg mooi.
    Ik hoop dat je nog veel mooie momenten beleeft aan het water of op de vierkante meter.
    Groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Albertine
    Vandaar "ieder zijn vos"...ha..ha..
    Dit is echt gaaf..Dat zijn van die mooie momenten..in de natuur..
    Ook de algenbrei is mooi..en het geeft aan dat de waterstand aan het zakken is..na een droge periode..
    Prachtige log..
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat alg ziet er echt prachtig uit zo, dat heb ik nog nooit gezien in t echt. Toppie
    Groetjes jacqie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooie foto's van het meertje met al die algen, en de zon erop.
    En dan nog bezoek krijgen van de vos ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooie plaatjes van het meer en dan ook nog een vos er bij prachtig.
    Groet Arjen

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooie serie Albertine, jij hebt echt de gave om ogenschijnlijk gewone dingen zoals de algen ineens heel bijzonder en mooi te maken.
    De eerste foto van vos én algen is echt beeldschoon!
    groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een mooie serie zeg. Gaaf met die vos. Dat contrast met die algen is er wel heel mooi bij. gr Andrea

    BeantwoordenVerwijderen
  10. nu was je oppervlakte iets groter dan 1m2, een hele plas voor je alleen dacht je, komt meneer vos op een prachtige plek staan, wat een pracht van een foto. Stonken de algen nog niet..?? wat is deze mooi genomen. Weer een prachtige reeks aan foto's.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  11. de foto's alleen vind ik niet alles maar met het verhaal erbij begrijp je de plaatje beter
    en word het 1 mooi geheel
    gr,bart

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoi Albertine

    Wat een mooi Blog, ik ben helemaal verkocht.

    wat is het mooi daar zeg.

    gr. Louisa

    Mooie dagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat laat je hier weer de mooie kleine dingen zien in de natuur, algen....ik ga daar vaak aan voorbij, maar kijk toch eens, dit is ook heel mooi. De vos (tam of niet) blijft leuk, en dan de laatste foto van de hondsdraf, ook weer zo prachtig in beeld gebracht. Ik ga ook snel weer het duin in, want er bloeit van alles nu.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen