dinsdag 29 maart 2011

Duinpan



Een duinpan met warm, schitterend zand en rondom een decor van ondergestoven, verschrompeld Duinsterretje, gras, helm, zilvergrijze duindoorn en eenzame, verweerde meidoorns, die scherp aftekenen tegen de stralend blauwe hemel. Als je opstaat draagt de wind de geur van zee en strand aan.
Het uur van de dag waarop de ware fotograaf zich neervlijt in het zand, de ogen sluit en mijmert over gouden en blauwe uurtjes.

.............. er is veel te beleven in mijn duinpan. Te veel om de ogen zo maar te sluiten en te mijmeren. De bloemetjesfotograaf die siësta houdt zal veel missen, want de meeste bloemen zijn op hun mooist in de volle zon.

.......... en dus voel ik mij niet gehouden aan de strenge wetten van de 'professionele'  fotografie. Wie bepaalt uiteindelijk dat ik op dit heerlijke tijdstip vol zon en licht niet zou mogen fotograferen?


 Als kleine, witte beeldjes van kalk steken de restanten van de ooit zo fiere Gesteelde stuifbollen uit het zand.


Even verderop de verlaten, ooit zo imposante villa van een weekdier waarvan ik de naam niet weet.


en blaadjes, heel veel, half ondergestoven blaadjes ...........

Blaadjes van planten die zichzelf moeten beschermen tegen uitdroging door de zon en de soms meedogenloze wind. Ze hebben verschillende strategieën.


De Muurpeper beschermt zichzelf met dikke, vlezige bladeren.


De hondstong en vele anderen met allerlei soorten van haartjes en kliertjes op de bladeren.


 En kijk, hoe aan de voet van de grotere planten de kleintjes een enigszins beschut plekje zoeken!

Het is Kleine veldkers, een van de kleine voorjaarsbloeiers van de duinen - we hadden al het Kandelaartje en Vroegeling.
Het wortelrozet met de ronde blaadjes en aan de top van de bladstengel een halfrond blad gaat grotendeels schuil onder het zand. De langwerpige blaadjes aan de bloemstengel vind ik alleen terug in het oude Cruydenboeck.


Onderdeel van de overlevingsstrategie van de kleine voorjaarsbloeiers is het vroegtijdig vormen van zaad. Want als zaadje onder de grond kom je de onbarmhartige zomer wel door. 


Een andere kleine voorjaarsbloeier  is de Zandhoornbloem.  De groene schutbladeren van de zandhoornbloem hebben een kenmerkende, brede vliezige rand.


Stekeltjes  beschermen het blad tegen uitdroging.





Ook onder de nu nog kale duindoorn zoeken plantjes bescherming. De duindoorn zelf beschermt zich door middel van schubjes die verdamping tegengaan en tevens gevuld zijn met lucht. Deze schubjes geven de plant zijn zilvergrijze uitstraling. 


Ook de duindoorn  loopt uit. 


De dode planten bemesten de grond waardoor deze weer aantrekkelijker wordt voor andere soorten om zich te vestigen.


Bolle eivormige blaadjes kronkelen door het zand. Ze zijn verhoudingsgewijs vrij groot. Ze lijken op Grondster, maar de kenmerkende rode stengel ligt dan helaas onder het zand. Dus je weet het niet.... 

Een baby-lieveheersbeestje (het baby-effect gaat wat verloren door de macro) snelt door het zand. Waarheen? 

Er is nog heel veel meer, maar ergens moet je een grens trekken. 

Op de terugweg spot ik het eerste duinviooltje, ga ik toch weer even door de knieën, want ja... het duinviooltje !

Het is gelijk een ander landschap, zo buiten het duinpannetje. 

****

Nog één plant wil ik noemen in dit blog. Niet dat ze erg past bij het voorgaande, en eigenlijk verdient ze een eigen blog, maar ze is slechts kort (ongeveer 2 weken) boven de grond, dus ik wil haar toch even onder de aandacht brengen voordat ze weer verdwenen is! 


Heermoes (Equisetum arvense) is een wonderlijke plant om te zien. Tenminste, de vruchtbare stengel die nu boven de grond uitsteekt. Een stengel met in kransen met elkaar vergroeide, niet-groene bladeren, en aan de top een knots van tafeltjes met sporendoosjes. Later komt de onvruchtbare stengel met takachtige, groene bladeren boven de grond. Die stengels kent iedere tuinbezitter ongetwijfeld, want heermoes is een hardnekkig onkruid. 


Equisetum was een van de allereerste planten op aarde en groeide in de prehistorie zo hoog als een boom. Wat een wonderlijke wereld moet dat geweest zijn!
Mocht je Equisetum gaan fotograferen langs het Oosterkanaal, neem dan een flesje azijn mee tegen de jeuk, want behalve de geurige watermunt komen ook de brandnetelplantjes nog niet zo heel erg zichtbaar, maar wel buitengewoon aanwezig op, en daartussendoor scharrelt bovendien al allerlei bloeddorstigs. 


11 opmerkingen :

  1. Hoi Albertine,
    Wat zie jij veel in een duinpan waar ik zo maar aan voorbij klos. Prachtig, vooral dat blaadje van de Zandhoornbloem met die haartjes en kleine zandkorreltjes erop. Ook de heermoes vind ik leuk om te zien en leerzaam.
    Tenslotte nog het duinviooltje, natuurlijk kan jij daar niet aan voorbij gaan.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hai Albertine,

    Wat zie ik nou? Een dier op je blog? ;-)
    O ja, voor deze hoefde je niet omhoog te kijken ;-)

    Ik ben wel blij dat ik jouw blog volg, want anders zou ik dit soort dingen nooit zien of er iets over leren.
    Het is toch wel een prachtig gezicht iedere keer en dan ook nog met zulke kwaliteitsfoto's.
    En gelukkig ben je een vergevorderde amateurfotograaf, zodat je je niet aan de regels hoeft te houden.
    Wat interesseert ons dat "harde" licht nou?

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik zou inderdaad even in het zand zijn gaan liggen, maar van deze blog heb ik geleerd omdat toch maar niet te doen. Wat zie je veel op een kleine vierkante meter. De schelp in het zand, spreekt bij heel erg aan. Heel goed gezien.
    Weer veel geleerd en zal meer naar beneden kijken.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hai Albertine,
    Lekkere foto’s om naar te kijken.
    Groetjes Herman,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Albertine
    Wat een heerlijke serie weer..Prachtig hoe je dit in beeld en tekst verwerkt..Het beschermen tegen zon en wind..Ja ook in die wereld is het een kwestie van overleven..
    Prachtig..En van mij mag je fotograferen wanneer jij dat wilt :)
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hallo Albertine,

    heerlijk zo jij al je foto's begeleid met mooie tekst.
    Tekst waar ik veel van leer want van plantjes heb ik echt geen verstand.
    Jij laat ze erg mooi de Revue passeren zodat ik/wij er veel van opsteken.
    Ik volg deze 'voorstellingen' altijd met interesse en plezier.

    marwil.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Albertine
    Wat een prachtige foto's van die kleine wereld.
    Heb weer veel nieuwe plantjes gezien, en er weer veel bij geleerd, nu alleen nog onthouden.

    Gr Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hai Albertine,
    Zo heerlijk hoe jij me steeds met een andere blik het moois van de duinen laat zien, heel leerzaam ook weer iedere keer, het blijft een genot om jouw blog te volgen.
    Heermoes, dat het eigenlijk zo mooi is... mijn schoonzusje heeft een ware plaag in de tuin, met man en macht proberen wij dat te bestrijden... tja, je zou de natuur misschien haar gang moeten laten gaan???
    Groetjes
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooie afwisselende serie van de grote en kleinde dingen in de natuur. Ik vind het slakkehuisje op het zand erg mooi, en ook de ieniemienieplantjes waar je ook de zandkorreltjes erop en eromheen zo goed ziet, prachtig. En ik heb weer een uitdaging bij mijn volgende duinbezoekje....de kleine dingetjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat heb je toch een goed oog voor die kleine planten. Met veel interesse heb ik alles weer bekeken en gelezen. Echt prachtig.
    groet, Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  11. wederom een mooie repo
    schitterende foto's
    gr,bart

    BeantwoordenVerwijderen