vrijdag 11 februari 2011

Zwarbuikwaterspreeuw in concert


Het moest er natuurlijk een keer van komen: de zwartbuikwaterspreeuw. Niet dat ik denk nog iets te kunnen toevoegen aan de lawine van foto's die de afgelopen maanden het internet overspoelde, maar ja, geen AWD-database zonder waterspreeuw.
Ik wandel in gezelschap van een 'klassieke' wandelaarster. Zo eentje zonder prikstokken, zonder camera, zonder fluorescerend trainingspak en zonder weet van zeldzame dieren. Zo eentje die wandelt zoals wandelen ooit bedoeld was, om zich heen kijkt, geniet en de beelden in haar hoofd opslaat. 

En dat laatste is natuurlijk het allerbeste middel tegen massatoerisme..........

Ze schrikt zich dan ook een hoedje als ze in de verte aan de rand van het kanaal "iemand in het gras ziet liggen". Ze reikt al naar haar mobieltje voor het alarmnummer, als ik nonchalant roep dat het wel de waterspreeuw zal zijn. En de figuur in het gras een fotograaf.....  twee fotografen... 



Optie A - doorlopen met het risico dat het vogeltje er vandoor gaat en de fotografen op de oever met hun zorgvuldig in stelling gebrachte fotoapparatuur achter het net vissen. Zal ons niet in dank worden afgenomen. 

Optie B - teruglopen, kanaaltje oversteken en naast de heren in het gras gaan liggen. Wij hebben echter niet echt de leeftijd meer om naast vreemde heren in het gras te gaan liggen ...

Optie C - met een grote boog om het vogeltje heen lopen en later terugkeren, aan de goede kant van het kanaal en dan maar hopen dat het vogeltje niet gevlogen is.



We kiezen optie C.
Even later vervolgen we onze tocht langs het kanaaltje.
Al gauw zien we een tweede waterspreeuw.  Zonder fotografen!
Ik nader, het vogeltje vliegt een stukje verder op. Ik er achter aan. Hij vliegt nog wat, ik loop nog wat (de wandelaarster wandelt), maar uiteindelijk lijkt de perfecte plek gevonden.

Ik nader, eerst nog voorzichtig, dan steeds minder voorzichtig. Maakt niet meer uit.

Even kijkt het vogeltje mijn kant op, ik zit inmiddels pal aan de overkant, en dan begint het druk en onverstoorbaar bezig te zijn met  foerageren,  badderen, poetsen en opdoffen. Een heel gedoe!


Klikkerdeklik, maakt niet uit!
Elke ander vogel was al tien keer weggevlogen. 




En dan...

terwijl ik geboeid toekijk zittend op de betonnen rand, neemt de zwartbuikwaterspreeuw, verzadigd en opgedoft, plechtig plaats op het uiterste randje van de met mos begroeide waterkant, als ware het een podium, hij kijkt mij even aan (en misschien neigt hij zelfs even zijn kopje) en zet dan een prachtig lied in, een heel concert. Speciaal voor mij (verbeeld ik me).



Ik ben inmiddels een grote fan van de zwartbuikwaterspreeuw!

11 opmerkingen :

  1. het is gewoon liefde op het eerste gezicht wanneer je deze WS tegen komt. Hij is inderdaad al heel veel langs gekomen op de blog, maar kan je vertellen het blijft mooi om de WS te zien. Je hebt een leuke serie weten te maken. Was weer even genieten.

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Albertine, join de WS-club!
    Tja, je valt idd als een blok voor dit vogeltje, sterker, je valt letterlijk, want vanuit een laag standpunt zijn de plaatjes nu eenmaal het mooist ;-)
    Afgezien van je geslaagde foto's heb ik ook zeer genoten ven je begeleidende tekst.
    Groet en een mooi weekend
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hà Albertine, wat weet je het mooi te verwoorden.
    Je humor is zò leuk om te lezen.
    De aantrekkingskracht van dat kleine vogeltje is echt enorm, bijna niemand kan hem voorbij lopen zonder foto`s te maken.
    Het blijft ook trekken, soms zit hij op een mooier plekkie of het licht is nèt mooier.
    Het zijn vast de meest gefotografeerde vogels van Nederland.
    Ik vind het ook helemaal sùper dat de WS voor jou op een bemosd muurtje ging zitten, zo kon je mooi in stijl blijven.
    Fijn weekend,
    groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Albertine
    Ja..Hij blijft leuk...Om te zien/fotograferen.
    Want wat is hij tam voor zo'n vogeltje..(dat zou je niet verwachten) Prachtige tekst en foto's!
    Groetjes Henk
    en een fijn weekend

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Albertine,

    Mooi verwoord. Ik denk dat iedereen er zo overdenkt, het is een facinerende vogel.
    Heel mooi in beeld gebracht. Je ziet niet vaak zoveel verschillende poses in 1 blog.
    Is het je opgevallen dat het witte vlies voor zijn ogen zit op de eerste foto?
    Op de laatste foto ook, maar op die eerste zie je het mooier.
    Hele mooie serie!

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  6. mooie plaatjes !!
    leuk he zo'n concert...heb ik ook eens meegemaakt, is zo leuk! hij gaat dan ook zo leuk heen en weer zitten wippen!
    groetjes jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  7. haha, sorry dat ik moet lachen, je foto's zijn super... maar je tekst erbij maakt het ook wel helemaal af!
    geweldig gedaan!
    Groetjes Jacqie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooie waterspreeuw serie en dito verhaal erbij.
    Ik kom hier regelmatig en geniet altijd van de mooie plantjes en mosjes. Hierdoor ben ik ook meer op die kleine dingen gaan letten.

    Nu wil ik jou vragen om even mijn laatste log te bekijken, ik heb een plantje op de foto gezet, heel mooi, maar ik heb geen idee wat het is.

    http://carpediem2.punt.nl/?id=547159&r=1&tbl_archief=&

    Dit is de link

    Ik hoop dat jij me kan helpen
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jaja, wie is er nu geen fan van de waterspreeuw. Hij is echt niet te weerstaan, zo leuk en inmiddels lijkt hij wel tam. Gaat gewoon z'n gang alsof er geen fotografen bestaan.
    Heel leuk verhaal en mooie foto's.
    Gr. Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Albertine
    Even over jou reactie...Ik ben bang dat je gelijk hebt..En dat scoren van een foto belangrijker is voor bepaalde mensen..Dan het genieten van de mooie momenten in de natuur.
    Helaas....En dan durfen ze nog te zeggen dat ze Natuurfotograaf zijn..!
    Gr Henk

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoi Albertine
    Prachtige foto's en mooi verhaal over de waterspreeuw, we hebben het zelfde ook meegemaakt
    Ik ben 1 keer in het AWD geweest, met mijn zoon, en die heeft het meest genoten van de waterspreeuw.
    De waterspreeuw zat te huppelen en fluiten of het een feest was, en we waren ook maar met z'n tweeën bij hem.

    Gr Cees

    BeantwoordenVerwijderen